มาตรา 17 พระราชบัญญัติยาสูบ พ.ศ. 2509 (ยกเลิก)
⚠️ [กฎหมายฉบับนี้ถูกยกเลิกแล้ว — ใช้อ้างอิงเฉพาะคดีที่เกิดก่อนการยกเลิก; กฎหมายที่ใช้บังคับคือฉบับ ณ วันเกิดเหตุ] มาตรา ๑๗ ผู้ใดประกอบอุตสาหกรรมยาสูบ ต้องได้รับอนุญาตจากอธิบดี การขออนุญาต การออกใบอนุญาตและเงื่อนไขว่าด้วยการประกอบอุตสาหกรรมยาสูบ การนำยาอัด ยาเส้น หรือยาสูบออกจากโรงอุตสาหกรรมยาสูบ ตลอดทั้งการทำบัญชี ให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์และวิธีการที่อธิบดีกำหนดโดยประกาศในราชกิจจานุเบกษา
ใบอนุญาตที่ออกตามมาตรานี้สิ้นอายุเมื่อสิ้นปีปฏิทิน บทบัญญัติมาตรานี้มิให้ใช้บังคับแก่ผู้ปลูกต้นยาสูบพันธุ์ยาสูบพื้นเมืองซึ่งทำยาเส้นจากใบยาพันธุ์ยาสูบพื้นเมืองที่ตนปลูกได้เอง
สรุปมาตรา 17 แบบเข้าใจง่าย 🤖 อธิบายโดย AI
⚠️ พระราชบัญญัติยาสูบ พ.ศ. 2509 ถูกยกเลิกแล้ว มาตรา 17 กำหนดว่าผู้ใดประกอบอุตสาหกรรมยาสูบต้องได้รับอนุญาตจากอธิบดี โดยการขออนุญาต การออกใบอนุญาต เงื่อนไขว่าด้วยการประกอบอุตสาหกรรมยาสูบ การนำยาอัด ยาเส้น หรือยาสูบออกจากโรงอุตสาหกรรมยาสูบ ตลอดจนการทำบัญชี ให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์และวิธีการที่อธิบดีกำหนดโดยประกาศในราชกิจจานุเบกษา ทั้งนี้ใบอนุญาตสิ้นอายุเมื่อสิ้นปีปฏิทิน และมาตรานี้ไม่ใช้บังคับแก่ผู้ปลูกต้นยาสูบพันธุ์ยาสูบพื้นเมืองซึ่งทำยาเส้นจากใบยาพันธุ์พื้นเมืองที่ตนปลูกได้เอง
📎 ที่มาตัวบท (ทางการ): สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ↗
💬 ถาม AI เกี่ยวกับมาตรา 17 หรือเล่าเหตุการณ์ของคุณคำถามที่พบบ่อยเกี่ยวกับมาตรา 17
กฎหมายฉบับนี้ยังใช้บังคับอยู่หรือไม่
ไม่ พระราชบัญญัติฉบับนี้ถูกยกเลิกแล้ว ใช้อ้างอิงได้เฉพาะกรณีที่เกิดขึ้นก่อนการยกเลิก
ใบอนุญาตประกอบอุตสาหกรรมยาสูบหมดอายุเมื่อใด
สิ้นอายุเมื่อสิ้นปีปฏิทิน
ชาวบ้านที่ปลูกยาสูบพื้นเมืองทำยาเส้นเองต้องขออนุญาตหรือไม่
ไม่ต้อง มาตรานี้ไม่ใช้บังคับแก่ผู้ปลูกต้นยาสูบพันธุ์พื้นเมืองซึ่งทำยาเส้นจากใบยาที่ตนปลูกได้เอง
มาตราใกล้เคียง
↑ ดูพระราชบัญญัติยาสูบ พ.ศ. 2509 (ยกเลิก)ทั้งหมด
🗓️ ตัวบทนี้ดึงเข้าคลังเมื่อ 2026-07-14 (วันที่เราดึงข้อมูล ไม่ใช่วันที่กฎหมายถูกแก้ไข)
⚠️ ข้อมูลเพื่อการศึกษาเบื้องต้น ไม่ใช่คำปรึกษาทางกฎหมาย โปรดปรึกษาทนายความก่อนตัดสินใจทางกฎหมายทุกครั้ง