หน้านี้รวมสองบทไว้ด้วยกัน มาตรา ๔๗ กำหนดว่านอกจากจะมีความตกลงกับต่างประเทศเป็นอย่างอื่น เฉพาะเรือไทยซึ่งได้จดทะเบียนตามพระราชบัญญัตินี้ และเรือขนาดต่ำกว่าที่บัญญัติไว้ในมาตรา ๘ สำหรับการค้าในน่านน้ำไทยซึ่งเป็นของบุคคลตามมาตรา ๗ เท่านั้น จึงจะทำการค้าในน่านน้ำไทยได้ โดยวรรคดังกล่าวไม่ใช้บังคับแก่เรือของบุคคลธรรมดาที่เป็นคนต่างด้าวซึ่งมีขนาดต่ำกว่าที่บัญญัติไว้ในมาตรา ๘ ส่วนมาตรา ๔๗ ทวิ ให้รัฐมนตรีมีอำนาจอนุญาตให้เรือของบุคคลผู้ไม่ต้องด้วยลักษณะที่จะถือกรรมสิทธิ์เรือไทยตามมาตรา ๗ ทำการค้าในน่านน้ำไทยได้ เมื่อเห็นว่าน่านน้ำส่วนใดยังมีเรือไทยไม่พอแก่ความต้องการของประเทศ
📎 ที่มาตัวบท (ทางการ): สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ↗
💬 ถาม AI เกี่ยวกับมาตรา 47 หรือเล่าเหตุการณ์ของคุณเรือไทยซึ่งได้จดทะเบียนตามพระราชบัญญัตินี้ และเรือมีขนาดต่ำกว่าที่บัญญัติไว้ในมาตรา ๘ สำหรับการค้าในน่านน้ำไทยซึ่งเป็นของบุคคลตามมาตรา ๗ เท่านั้น เว้นแต่จะมีความตกลงกับต่างประเทศเป็นอย่างอื่น
ไม่ ตัวบทกำหนดว่าวรรคหนึ่งไม่ใช้บังคับแก่เรือของบุคคลธรรมดาที่เป็นคนต่างด้าวซึ่งมีขนาดต่ำกว่าที่บัญญัติไว้ในมาตรา ๘ สำหรับการค้าในน่านน้ำไทย
รัฐมนตรีมีอำนาจอนุญาตให้เรือของบุคคลผู้ไม่ต้องด้วยลักษณะที่จะถือกรรมสิทธิ์เรือไทยได้ตามมาตรา ๗ ทำการค้าในน่านน้ำไทยได้ เมื่อเห็นว่าน่านน้ำส่วนนั้นยังมีเรือไทยไม่พอแก่ความต้องการของประเทศ
มีกำหนดคราวละไม่เกินหนึ่งปี และต้องปฏิบัติตามเงื่อนไขที่รัฐมนตรีกำหนด
↑ ดูพระราชบัญญัติเรือไทย พุทธศักราช 2481ทั้งหมด
🗓️ ตัวบทนี้ดึงเข้าคลังเมื่อ 2026-07-14 (วันที่เราดึงข้อมูล ไม่ใช่วันที่กฎหมายถูกแก้ไข)