มาตรานี้ให้สถาบันอุดมศึกษาของรัฐมีอำนาจปกครอง ดูแล บำรุงรักษา ใช้ และจัดหาผลประโยชน์จากทรัพย์สินของตน ทั้งที่เป็นที่ราชพัสดุและทรัพย์สินอื่น รวมทั้งจัดหารายได้จากบริการและเก็บค่าธรรมเนียมการศึกษาที่ไม่ขัดกับนโยบาย วัตถุประสงค์ และภารกิจหลัก ทั้งกำหนดว่าอสังหาริมทรัพย์ที่ได้มาโดยมีผู้อุทิศให้ หรือโดยการซื้อหรือแลกเปลี่ยนจากรายได้ของสถาบัน ไม่ถือเป็นที่ราชพัสดุและเป็นกรรมสิทธิ์ของสถาบัน ส่วนรายได้และผลประโยชน์ต่าง ๆ ที่ระบุไว้ไม่ต้องนำส่งคลังเป็นรายได้แผ่นดิน
📎 ที่มาตัวบท (ทางการ): สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ↗
💬 ถาม AI เกี่ยวกับมาตรา 50 หรือเล่าเหตุการณ์ของคุณไม่เป็น ตัวบทกำหนดว่าอสังหาริมทรัพย์ที่สถาบันอุดมศึกษาของรัฐได้มาโดยมีผู้อุทิศให้ หรือโดยการซื้อหรือแลกเปลี่ยนจากรายได้ของสถาบัน ไม่ถือเป็นที่ราชพัสดุ และให้เป็นกรรมสิทธิ์ของสถาบันอุดมศึกษานั้น
ไม่ต้องนำส่งคลังเป็นรายได้แผ่นดิน ทั้งรายได้และผลประโยชน์ของสถาบัน ผลประโยชน์ที่เกิดจากที่ราชพัสดุ เบี้ยปรับจากการผิดสัญญาลาศึกษา เบี้ยปรับจากการผิดสัญญาซื้อทรัพย์สินหรือจ้างทำของที่ใช้เงินงบประมาณ และรายได้จากทรัพย์สินทางปัญญาที่เกิดจากการวิจัยไม่ว่าจะมาจากแหล่งทุนใด
ตัวบทให้อำนาจเก็บค่าธรรมเนียมการศึกษาที่ไม่ขัดหรือแย้งกับนโยบาย วัตถุประสงค์ และภารกิจหลักของสถาบันอุดมศึกษา จึงมีกรอบกำกับอยู่
มีอำนาจในการปกครอง ดูแล บำรุงรักษา ใช้ และจัดหาผลประโยชน์จากทรัพย์สินของสถาบัน ทั้งที่เป็นที่ราชพัสดุตามกฎหมายว่าด้วยที่ราชพัสดุและที่เป็นทรัพย์สินอื่น รวมทั้งจัดหารายได้จากบริการของสถาบัน
↑ ดูพระราชบัญญัติการอุดมศึกษา พ.ศ. 2562ทั้งหมด
🗓️ ตัวบทนี้ดึงเข้าคลังเมื่อ 2026-07-14 (วันที่เราดึงข้อมูล ไม่ใช่วันที่กฎหมายถูกแก้ไข)