มาตรา 5 พระราชบัญญัติรับราชการทหาร พ.ศ. 2497

มาตรา ๕ ภูมิลำเนาทหารของบุคคลตามพระราชบัญญัตินี้ (๑) ย่อมมีได้แต่เพียงแห่งเดียวเท่านั้น (๒) บุคคลใดที่มีบิดา หรือถ้าบิดาถึงแก่กรรมแล้วมีมารดา หรือถ้าทั้งบิดาและมารดาถึงแก่กรรมแล้วมีผู้ดูแลแทนบิดามารดา ให้ถือว่ามีภูมิลำเนาทหารอยู่ในอำเภอที่บิดา หรือมารดา หรือผู้ดูแลแทนบิดามารดา มีภูมิลำเนาอยู่นั้น แล้วแต่กรณี (๓) บุคคลใดที่มีแต่มารดาเพราะเกิดนอกสมรส และบิดามิได้จดทะเบียนว่าเป็นบุตรชอบด้วยกฎหมาย หรือถ้ามารดาถึงแก่กรรมแล้วมีผู้ดูแลแทนมารดา ให้ถือว่ามีภูมิลำเนาทหารอยู่ในอำเภอที่มารดาหรือผู้ดูแลแทนมารดามีภูมิลำเนาอยู่นั้น แล้วแต่กรณี (๔) ถ้าภูมิลำเนาทหารไม่ปรากฏ ให้ถือว่ามีภูมิลำเนาทหารอยู่ในอำเภอท้องที่ที่บุคคลนั้นอยู่ (๕) ถ้าปรากฏว่าบุคคลใดไม่มีที่อยู่ปกติเป็นหลักแหล่ง หรือเป็นผู้ครองชีพในการเดินทางไปมา ปราศจากสำนักหลักแหล่งที่ทำการงาน พบตัวในท้องที่อำเภอใด ให้ถือว่ามีภูมิลำเนาทหารอยู่ในอำเภอนั้น (๖) บุคคลที่มีความประสงค์จะย้ายภูมิลำเนาทหารมาอยู่ในอำเภอที่ตนตั้งทำการหาเลี้ยงชีพประจำอยู่ หรือมามีถิ่นที่อยู่เป็นหลักฐานก็ย่อมย้ายได้ โดยแจ้งความจำนงด้วยตนเองต่อนายอำเภอท้องที่ที่ตนมีความประสงค์จะย้ายภูมิลำเนาทหารเข้ามานั้น ให้นายอำเภอท้องที่ใหม่ทำการสอบสวน เมื่อพิจารณาเห็นว่าผู้ขอย้ายไม่ประสงค์จะหลีกเลี่ยงการรับราชการทหาร ก็ให้รับแจ้งการย้ายภูมิลำเนาทหารของบุคคลผู้นั้นและออกใบรับให้แล้วแจ้งต่อไปให้นายอำเภอท้องที่เดิมทราบภายในกำหนดสามสิบวัน