มาตรา 25 พระราชบัญญัติวิทยุกระจายเสียงและวิทยุโทรทัศน์ พ.ศ. 2498

มาตรา ๒๕ ให้นายกรัฐมนตรีรักษาการตามพระราชบัญญัตินี้ และให้มีอำนาจแต่งตั้งเจ้าพนักงานผู้ออกใบอนุญาตและนายทะเบียนและออกกฎกระทรวง (๑) วางระเบียบการขอและการออกใบอนุญาต (๒) กำหนดวิธีการเพิกถอนและพักใช้ใบอนุญาต (๓) กำหนดอัตราค่าธรรมเนียมอย่างสูงไม่เกินอัตราท้ายพระราชบัญญัตินี้ (๔) กำหนดกิจการอื่นใดเพื่อปฏิบัติการตามพระราชบัญญัตินี้ กฎกระทรวงนั้น เมื่อได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษาแล้วให้ใช้บังคับได้ ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ จอมพล ป. พิบูลสงคราม นายกรัฐมนตรี อัตราค่าธรรมเนียม (๑) ใบอนุญาตให้ดำเนินบริการส่งวิทยุกระจายเสียง ฉบับละ๑๐,๐๐๐บาท (๒) ใบอนุญาตให้ดำเนินบริการส่งวิทยุโทรทัศน์ฉบับละ๒๕,๐๐๐บาท (๓) ใบอนุญาตให้ทำเครื่องรับวิทยุกระจายเสียง หรือเครื่องรับวิทยุโทรทัศน์ หรือส่วนใด ๆ แห่งเครื่องดังกล่าวนี้ฉบับละ๔๐๐บาท (๔) ใบอนุญาตให้ค้าเครื่องรับวิทยุกระจายเสียงหรือส่วนใด ๆ แห่งเครื่องรับวิทยุกระจายเสียง (ก) ทำการค้าและนำเข้าเพื่อการค้าด้วยฉบับละ๔,๐๐๐บาท (ข) ทำการค้าแต่อย่างเดียว ๑. ในกรุงเทพมหานคร ฉบับละ๓,๐๐๐บาท ๒. ในจังหวัดอื่น ในเขตเทศบาลนครฉบับละ๒,๕๐๐บาท ในเขตเทศบาลเมืองฉบับละ๒,๐๐๐บาท นอกเขตเทศบาลนครหรือเทศบาลเมืองฉบับละ๑,๕๐๐บาท ๓. เร่ขายฉบับละ๑,๐๐๐บาท (๕) ใบอนุญาตให้ค้าเครื่องรับวิทยุโทรทัศน์หรือส่วนใด ๆ แห่งเครื่องรับวิทยุโทรทัศน์ (ก) ทำการค้าและนำเข้าเพื่อการค้าด้วย ฉบับละ๑๐,๐๐๐ บาท (ข) ทำการค้าแต่อย่างเดียว ๑. ในกรุงเทพมหานครฉบับละ๗,๕๐๐บาท ๒. ในจังหวัดอื่นในเขตเทศบาลนครฉบับละ๖,๐๐๐บาท ในเขตเทศบาลเมืองฉบับละ ๕,๐๐๐บาท นอกเขตเทศบาลนครหรือเทศบาลเมือง ฉบับละ ๔,๐๐๐บาท ๓. เร่ขายฉบับละ๒,๕๐๐บาท (๖) ใบแทนใบอนุญาตฉบับละ๕๐บาท หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ โดยที่รัฐบาลมีความมุ่งหวังจะให้การวิทยุกระจายเสียงและวิทยุโทรทัศน์เจริญวิวัฒนาการไปตามกาลสมัย และมุ่งอำนวยความสะดวกให้ประชาชนผู้ใช้เครื่องรับวิทยุกระจายเสียง เครื่องรับวิทยุโทรทัศน์ หรือส่วนแห่งเครื่องเหล่านี้ยิ่งขึ้น โดยจดทะเบียนเพียงครั้งเดียวใช้ได้ตลอดอายุการครอบครองของผู้รับใบอนุญาต และโดยที่กฎหมายว่าด้วยวิทยุกระจายเสียงได้บัญญัติรวมไว้ในกฎหมายว่าด้วยวิทยุสื่อสาร จึงได้แยกจากกันเป็นเอกเทศ ทั้งนี้ เพื่อความสะดวกทั้งเจ้าหน้าที่ผู้รักษากฎหมาย และประชาชน จึงจำต้องตรากฎหมายในเรื่องนี้ขึ้นไว้โดยเฉพาะ พระราชบัญญัติวิทยุกระจายเสียงและวิทยุโทรทัศน์ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๐๒