มาตรา 21 พระราชบัญญัติปุ๋ย พ.ศ. 2518

มาตรา ๒๑ ให้ผู้รับใบอนุญาตผลิตปุ๋ยเคมีเพื่อการค้าปฏิบัติดังนี้ (๑) จัดให้มีป้ายไว้ในที่เปิดเผยซึ่งเห็นได้ง่ายจากภายนอกอาคาร แสดงว่าเป็นสถานที่ผลิตปุ๋ยเคมีเพื่อการค้า ลักษณะ ขนาดของป้าย และข้อความที่แสดงในป้าย ให้เป็นไปตามที่อธิบดีกำหนด (๒) แสดงใบสำคัญการขึ้นทะเบียนปุ๋ยเคมีไว้ในที่เปิดเผยซึ่งเห็นได้ง่าย ณ ที่ทำการ ที่ระบุไว้ในใบอนุญาต (๓) จัดให้มีการวิเคราะห์ปุ๋ยเคมีทุกครั้งที่ผลิตขึ้นก่อนนำออกจากสถานที่ผลิต โดยมีหลักฐานแสดงรายละเอียดของการวิเคราะห์ทุกครั้ง ซึ่งต้องเก็บรักษาไว้ไม่น้อยกว่าสิบปี (๔) จัดให้มีฉลากภาษาไทยที่ภาชนะหรือหีบห่อบรรจุปุ๋ยเคมีที่ผลิตขึ้น โดยผู้รับใบอนุญาตผลิตปุ๋ยเคมีเพื่อการค้ารับรองความถูกต้องของข้อความในฉลาก และในฉลากต้องแสดง (ก) ชื่อปุ๋ยทางการค้า และมีคำว่าปุ๋ยเคมี (ข) เครื่องหมายการค้า หรือเครื่องหมายอื่นใดซึ่งแสดงที่ภาชนะหรือหีบห่อบรรจุปุ๋ยเคมี (ค) ปริมาณธาตุอาหารรับรอง (ง) ชนิดและปริมาณของธาตุอาหารรองและธาตุอาหารเสริม ถ้ามี (จ) น้ำหนักสุทธิของปุ๋ยเคมีตามระบบเมตริก (ฉ) ถ้าปุ๋ยเคมีมีวัตถุ หรือสิ่งอื่นผสมอยู่ด้วย ต้องแจ้งชื่อและปริมาณของวัตถุหรือสิ่งที่ผสมอยู่เป็นร้อยละของน้ำหนักสุทธิของปุ๋ยเคมี (ช) ชื่อผู้ผลิตและที่ตั้งสถานที่ผลิตปุ๋ยเคมีเพื่อการค้า (ซ) ชื่อทางเคมีและปริมาณของสารเป็นพิษที่ผสมอยู่ในปุ๋ยเคมี ถ้ามี (ฌ) ข้อความอื่นที่รัฐมนตรีกำหนดให้มีในฉลาก (๕) จัดให้มีเอกสารกำกับปุ๋ยเคมีตามที่ขึ้นทะเบียนไว้ เอกสารกำกับปุ๋ยเคมีถ้าเป็นภาษาต่างประเทศต้องมีภาษาไทยด้วย (๖) จัดให้มีคำชี้แจง วิธีใช้ และคำเตือนการใช้ปุ๋ยเคมีในเอกสารกำกับปุ๋ยเคมี ในกรณีที่เป็นปุ๋ยเคมีซึ่งมีสารเป็นพิษผสมอยู่ด้วย ความใน (๔) และ (๕) ไม่ใช้บังคับแก่ผู้รับใบอนุญาตผลิตปุ๋ยเคมีเพื่อการค้า ซึ่งขายปุ๋ยเคมีที่ตนผลิตให้แก่ผู้รับใบอนุญาตผลิตปุ๋ยเคมีเพื่อการค้ารายอื่น โดยมิได้บรรจุภาชนะหรือหีบห่อ