มาตรา ๒๑ กำหนดอายุความของสิทธิเรียกร้องกรณีเรือโดนกัน โดยสิทธิเรียกร้องในค่าเสียหายอันพึงเรียกได้มีกำหนดอายุความสองปีนับแต่วันที่เรือ ทรัพย์สินบนเรือ ชีวิต ร่างกายหรืออนามัยของบุคคลบนเรือเกิดความเสียหาย ส่วนสิทธิไล่เบี้ยระหว่างเรือทุกลำที่มีส่วนผิดตามมาตรา ๑๑ วรรคสาม มีกำหนดอายุความหนึ่งปีนับแต่วันที่ผู้ใช้สิทธิไล่เบี้ยได้ใช้ค่าสินไหมทดแทน ทั้งกำหนดข้อขยายอายุความไว้ว่า หากมีเหตุสุดวิสัยหรือเจ้าหนี้ไม่สามารถกักเรือของลูกหนี้ได้ภายในอายุความ ให้อายุความยังไม่ครบกำหนดจนกว่าจะครบสามปีนับแต่วันเกิดความเสียหาย หรือสองปีนับแต่วันที่ผู้ใช้สิทธิไล่เบี้ยได้ใช้ค่าสินไหมทดแทน แล้วแต่กรณี และถ้าได้กักเรือแล้วแต่มีเหตุสุดวิสัยทำให้ฟ้องคดีไม่ได้ก่อนครบอายุความ ให้อายุความยังไม่ครบกำหนดจนกว่าจะครบสามสิบวันนับแต่วันที่เจ้าพนักงานบังคับคดีปิดหมายกักเรือ
📎 ที่มาตัวบท (ทางการ): สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ↗
💬 ถาม AI เกี่ยวกับมาตรา 21 หรือเล่าเหตุการณ์ของคุณมีกำหนดอายุความสองปีนับแต่วันที่เรือ ทรัพย์สินบนเรือ ชีวิต ร่างกายหรืออนามัยของบุคคลบนเรือเกิดความเสียหาย
มีกำหนดอายุความหนึ่งปีนับแต่วันที่ผู้ใช้สิทธิไล่เบี้ยได้ใช้ค่าสินไหมทดแทน สำหรับการไล่เบี้ยระหว่างเรือทุกลำที่มีส่วนผิดตามมาตรา ๑๑ วรรคสาม
หากมีเหตุสุดวิสัยหรือเจ้าหนี้ไม่สามารถกักเรือลำหนึ่งลำใดของลูกหนี้ได้ภายในอายุความ ให้อายุความยังไม่ครบกำหนดจนกว่าจะครบสามปีนับแต่วันเกิดความเสียหาย หรือสองปีนับแต่วันที่ผู้ใช้สิทธิไล่เบี้ยได้ใช้ค่าสินไหมทดแทน แล้วแต่กรณี
ถ้าได้กักเรือของลูกหนี้แล้วแต่มีเหตุสุดวิสัยทำให้ฟ้องคดีไม่ได้ก่อนครบอายุความ ให้อายุความยังไม่ครบกำหนดจนกว่าจะครบสามสิบวันนับแต่วันที่เจ้าพนักงานบังคับคดีปิดหมายกักเรือ
↑ ดูพระราชบัญญัติความรับผิดทางแพ่งและค่าเสียหายจากเรือโดนกัน พ.ศ. 2548ทั้งหมด
🗓️ ตัวบทนี้ดึงเข้าคลังเมื่อ 2026-07-14 (วันที่เราดึงข้อมูล ไม่ใช่วันที่กฎหมายถูกแก้ไข)