มาตรา 23 แห่งพระราชบัญญัติการรับขนของทางทะเล พ.ศ. 2534 กำหนดว่าในกรณีที่ผู้ส่งของเป็นผู้แจ้งหรือจัดให้ซึ่งข้อความในใบตราส่งเกี่ยวกับลักษณะทั่วไปแห่งของ เครื่องหมายบ่งตัวของ จำนวนหน่วยการขนส่ง น้ำหนักหรือปริมาณอย่างอื่น ถ้าผู้ขนส่งหรือผู้ออกใบตราส่งในนามของผู้ขนส่งทราบหรือมีเหตุอันควรสงสัยว่าข้อความนั้นไม่ตรงกับของที่รับไว้จริง หรือไม่ตรงกับของที่บรรทุกไว้จริงในกรณีใบตราส่งชนิดบรรทุกแล้ว หรือไม่อาจตรวจสอบความถูกต้องได้โดยวิธีการอันสมควรแก่วิสัยและพฤติการณ์ บุคคลดังกล่าวต้องบันทึกเป็นข้อสงวนไว้ในใบตราส่ง โดยระบุถึงข้อที่ไม่ตรงกับความจริง เหตุแห่งความสงสัย หรือพฤติการณ์ที่ไม่อาจตรวจสอบได้ แล้วแต่กรณี
📎 ที่มาตัวบท (ทางการ): สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ↗
💬 ถาม AI เกี่ยวกับมาตรา 23 หรือเล่าเหตุการณ์ของคุณต้องบันทึกเป็นข้อสงวนไว้ในใบตราส่ง โดยระบุข้อที่ไม่ตรงกับความจริง เหตุแห่งความสงสัย หรือพฤติการณ์ที่ไม่อาจตรวจสอบได้
ถ้าไม่อาจตรวจสอบความถูกต้องแท้จริงได้โดยวิธีการอันสมควรแก่วิสัยและพฤติการณ์ ก็ต้องบันทึกข้อสงวนไว้เช่นกัน
ในกรณีใบตราส่งชนิดบรรทุกแล้ว ให้เทียบกับของที่ได้รับบรรทุกไว้จริง ไม่ใช่เพียงของที่รับไว้
↑ ดูพระราชบัญญัติการรับขนของทางทะเล พ.ศ. 2534ทั้งหมด
🗓️ ตัวบทนี้ดึงเข้าคลังเมื่อ 2026-07-14 (วันที่เราดึงข้อมูล ไม่ใช่วันที่กฎหมายถูกแก้ไข)