หน้าแรก › สารบัญกฎหมาย › พระราชบัญญัติธุรกิจนำเที่ยวและมัคคุเทศก์ พ.ศ. 2551 › มาตรา 97

มาตรา 97 พระราชบัญญัติธุรกิจนำเที่ยวและมัคคุเทศก์ พ.ศ. 2551

หมวด ๗ บทกำหนดโทษ

มาตรา ๙๗ ให้ใบอนุญาตประกอบธุรกิจนำเที่ยวที่ออกตามพระราชบัญญัติธุรกิจนำเที่ยวและมัคคุเทศก์ พ.ศ. ๒๕๓๕ เป็นใบอนุญาตประกอบธุรกิจนำเที่ยวตามพระราชบัญญัตินี้

สรุปมาตรา 97 แบบเข้าใจง่าย 🤖 อธิบายโดย AI

มาตรา 97 แห่งพระราชบัญญัติธุรกิจนำเที่ยวและมัคคุเทศก์ พ.ศ. 2551 เป็นบทเฉพาะกาล กำหนดให้ใบอนุญาตประกอบธุรกิจนำเที่ยวที่ออกตามพระราชบัญญัติธุรกิจนำเที่ยวและมัคคุเทศก์ พ.ศ. 2535 เป็นใบอนุญาตประกอบธุรกิจนำเที่ยวตามพระราชบัญญัตินี้

📎 ที่มาตัวบท (ทางการ): สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ↗

💬 ถาม AI เกี่ยวกับมาตรา 97 หรือเล่าเหตุการณ์ของคุณ

คำถามที่พบบ่อยเกี่ยวกับมาตรา 97

ใบอนุญาตเดิมตามกฎหมายปี 2535 ยังใช้ได้หรือไม่

ใช้ได้ ให้ถือเป็นใบอนุญาตประกอบธุรกิจนำเที่ยวตามพระราชบัญญัติฉบับ พ.ศ. 2551

ต้องยื่นขอใบอนุญาตใหม่หรือไม่

มาตรานี้รองรับใบอนุญาตเดิมให้เป็นใบอนุญาตตามกฎหมายใหม่โดยผลของกฎหมาย

มาตรานี้เป็นบทประเภทใด

บทเฉพาะกาลที่รองรับสถานะของใบอนุญาตที่ออกก่อนกฎหมายใหม่ใช้บังคับ

‹ มาตรา 96 มาตรา 98 ›

มาตราใกล้เคียง

มาตรา 93 มาตรา 94 มาตรา 95 มาตรา 96 มาตรา 98 มาตรา 99 มาตรา 100 มาตรา 101

↑ ดูพระราชบัญญัติธุรกิจนำเที่ยวและมัคคุเทศก์ พ.ศ. 2551ทั้งหมด

🗓️ ตัวบทนี้ดึงเข้าคลังเมื่อ 2026-07-14 (วันที่เราดึงข้อมูล ไม่ใช่วันที่กฎหมายถูกแก้ไข)

⚠️ ข้อมูลเพื่อการศึกษาเบื้องต้น ไม่ใช่คำปรึกษาทางกฎหมาย โปรดปรึกษาทนายความก่อนตัดสินใจทางกฎหมายทุกครั้ง