มาตรา 5 พระราชบัญญัติส่งผู้ร้ายข้ามแดน พ.ศ. 2551
มาตรา ๕ ในพระราชบัญญัตินี้ “ประเทศผู้ร้องขอ” หมายความว่า ประเทศ ดินแดน หรือองค์การระหว่างประเทศที่ร้องขอให้ประเทศไทยส่งผู้ร้ายข้ามแดน “ประเทศผู้รับคำร้องขอ” หมายความว่า ประเทศ ดินแดน หรือองค์การระหว่างประเทศที่ประเทศไทยร้องขอให้ส่งผู้ร้ายข้ามแดน “ผู้ประสานงานกลาง” หมายความว่า
อัยการสูงสุดหรือผู้ซึ่งอัยการสูงสุดมอบหมายซึ่งมีอำนาจหน้าที่ประสานงานการส่งผู้ร้ายข้ามแดนให้ประเทศผู้ร้องขอและการร้องขอให้ส่งผู้ร้ายข้ามแดนแก่ประเทศไทย รวมทั้งการอื่นที่เกี่ยวข้อง “เจ้าหน้าที่ผู้มีอำนาจ” หมายความว่า พนักงานอัยการ เจ้าหน้าที่ราชทัณฑ์ พนักงานฝ่ายปกครองหรือตำรวจ
หรือเจ้าพนักงานอื่นผู้มีอำนาจหน้าที่ปฏิบัติการเกี่ยวกับการส่งผู้ร้ายข้ามแดนในส่วนของตนตามที่ได้รับแจ้งจากผู้ประสานงานกลาง
สรุปมาตรา 5 แบบเข้าใจง่าย 🤖 อธิบายโดย AI
มาตรานี้เป็นบทนิยามศัพท์ของพระราชบัญญัติส่งผู้ร้ายข้ามแดน กำหนดความหมายของคำว่า ประเทศผู้ร้องขอ ประเทศผู้รับคำร้องขอ ผู้ประสานงานกลาง และเจ้าหน้าที่ผู้มีอำนาจ เพื่อใช้เป็นฐานของกระบวนการส่งผู้ร้ายข้ามแดนทั้งขาเข้าและขาออก
📎 ที่มาตัวบท (ทางการ): สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ↗
💬 ถาม AI เกี่ยวกับมาตรา 5 หรือเล่าเหตุการณ์ของคุณคำถามที่พบบ่อยเกี่ยวกับมาตรา 5
ประเทศผู้ร้องขอกับประเทศผู้รับคำร้องขอต่างกันอย่างไร
ประเทศผู้ร้องขอคือประเทศ ดินแดน หรือองค์การระหว่างประเทศที่ร้องขอให้ประเทศไทยส่งผู้ร้ายข้ามแดน ส่วนประเทศผู้รับคำร้องขอคือฝ่ายที่ประเทศไทยร้องขอให้ส่งผู้ร้ายข้ามแดน
ผู้ประสานงานกลางคือใคร
อัยการสูงสุดหรือผู้ซึ่งอัยการสูงสุดมอบหมาย ซึ่งมีอำนาจหน้าที่ประสานงานการส่งผู้ร้ายข้ามแดนให้ประเทศผู้ร้องขอและการร้องขอให้ส่งผู้ร้ายข้ามแดนแก่ประเทศไทย รวมทั้งการอื่นที่เกี่ยวข้อง
เจ้าหน้าที่ผู้มีอำนาจหมายถึงใครบ้าง
พนักงานอัยการ เจ้าหน้าที่ราชทัณฑ์ พนักงานฝ่ายปกครองหรือตำรวจ หรือเจ้าพนักงานอื่นผู้มีอำนาจหน้าที่ปฏิบัติการเกี่ยวกับการส่งผู้ร้ายข้ามแดนในส่วนของตนตามที่ได้รับแจ้งจากผู้ประสานงานกลาง
มาตราใกล้เคียง
↑ ดูพระราชบัญญัติส่งผู้ร้ายข้ามแดน พ.ศ. 2551ทั้งหมด
🗓️ ตัวบทนี้ดึงเข้าคลังเมื่อ 2026-07-14 (วันที่เราดึงข้อมูล ไม่ใช่วันที่กฎหมายถูกแก้ไข)
⚠️ ข้อมูลเพื่อการศึกษาเบื้องต้น ไม่ใช่คำปรึกษาทางกฎหมาย โปรดปรึกษาทนายความก่อนตัดสินใจทางกฎหมายทุกครั้ง