⚖️ LawAraiค้นกฎหมาย · ค้นฎีกา · ✨ ผู้ช่วยร่าง
หน้าแรก › สารบัญกฎหมาย › พระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายตุลาการศาลยุติธรรม พ.ศ. 2543 › มาตรา 78

มาตรา 78 พระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายตุลาการศาลยุติธรรม พ.ศ. 2543

หมวด ๕ วินัย การรักษาวินัย การลงโทษ และการร้องทุกข์
มาตรา ๗๘ การปลดออกนั้น ประธานศาลฎีกาจะสั่งลงโทษได้ เมื่อข้าราชการตุลาการผู้ใดกระทำผิดวินัยอย่างร้างแรงแต่ยังไม่ถึงขั้นที่จะต้องถูกไล่ออกจากราชการ หรือถึงขั้นที่จะต้องไล่ออกแต่มีเหตุอันควรลดหย่อน หรือต้องคำพิพากษาให้เป็นบุคคลล้มละลายตามกฎหมายว่าด้วยการล้มละลาย

สรุปมาตรา 78 แบบเข้าใจง่าย 🤖 อธิบายโดย AI

มาตรา ๗๘ กำหนดเหตุที่ประธานศาลฎีกาจะสั่งลงโทษปลดออกข้าราชการตุลาการได้ ได้แก่ กรณีที่ข้าราชการตุลาการผู้นั้นกระทำผิดวินัยอย่างร้ายแรงแต่ยังไม่ถึงขั้นที่จะต้องถูกไล่ออกจากราชการ หรือถึงขั้นที่จะต้องไล่ออกแต่มีเหตุอันควรลดหย่อน หรือต้องคำพิพากษาให้เป็นบุคคลล้มละลายตามกฎหมายว่าด้วยการล้มละลาย

📎 ที่มาตัวบท (ทางการ): สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ↗

💬 ถาม AI เกี่ยวกับมาตรา 78 หรือเล่าเหตุการณ์ของคุณ

คำถามที่พบบ่อยเกี่ยวกับมาตรา 78

ใครเป็นผู้สั่งปลดออกข้าราชการตุลาการ

ประธานศาลฎีกาเป็นผู้สั่งลงโทษปลดออก ตามเหตุที่มาตรา ๗๘ กำหนดไว้

เหตุที่จะถูกปลดออกมีอะไรบ้าง

มีสามกรณี คือ กระทำผิดวินัยอย่างร้ายแรงแต่ยังไม่ถึงขั้นไล่ออก ถึงขั้นไล่ออกแต่มีเหตุอันควรลดหย่อน หรือต้องคำพิพากษาให้เป็นบุคคลล้มละลายตามกฎหมายว่าด้วยการล้มละลาย

ปลดออกกับไล่ออกต่างกันอย่างไรตามมาตรานี้

ตัวบทวางปลดออกไว้สำหรับกรณีที่ยังไม่ถึงขั้นไล่ออก หรือถึงขั้นไล่ออกแต่มีเหตุอันควรลดหย่อน จึงเป็นโทษที่เบากว่าการไล่ออกตามถ้อยคำของมาตรานี้

มาตราใกล้เคียง

มาตรา 74มาตรา 75มาตรา 76มาตรา 77มาตรา 79มาตรา 80มาตรา 81มาตรา 82

↑ ดูพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายตุลาการศาลยุติธรรม พ.ศ. 2543ทั้งหมด

🗓️ ตัวบทนี้ดึงเข้าคลังเมื่อ 2026-07-14 (วันที่เราดึงข้อมูล ไม่ใช่วันที่กฎหมายถูกแก้ไข)

⚠️ ข้อมูลเพื่อการศึกษาเบื้องต้น ไม่ใช่คำปรึกษาทางกฎหมาย โปรดปรึกษาทนายความก่อนตัดสินใจทางกฎหมายทุกครั้ง