⚖️ LawAraiค้นกฎหมาย · ค้นฎีกา · ✨ ผู้ช่วยร่าง
หน้าแรก › สารบัญกฎหมาย › พระราชบัญญัติตำรวจแห่งชาติ พ.ศ. 2565 › มาตรา 138

มาตรา 138 พระราชบัญญัติตำรวจแห่งชาติ พ.ศ. 2565

ลักษณะ ๘ ระเบียบข้าราชการตำรวจ
มาตรา ๑๓๘ เมื่อข้าราชการตำรวจผู้ใดถูกกล่าวหาว่ากระทำผิดวินัยอย่างร้ายแรง และได้มีการสอบสวนตามมาตรา ๑๑๙ แต่ไม่ได้ความแน่ชัดว่าผู้นั้นกระทำผิดที่จะถูกลงโทษปลดออกหรือไล่ออก แต่มีมลทินหรือมัวหมองในกรณีที่ถูกสอบสวนนั้น หากจะให้รับราชการต่อไปจะเป็นการเสียหายแก่ราชการ ก็ให้ผู้มีอำนาจตามมาตรา ๑๐๕ สั่งให้ผู้นั้นออกจากราชการเพื่อรับบำเหน็จบำนาญเหตุทดแทนได้

สรุปมาตรา 138 แบบเข้าใจง่าย 🤖 อธิบายโดย AI

มาตรา 138 แห่งพระราชบัญญัติตำรวจแห่งชาติ พ.ศ. 2565 กำหนดว่าเมื่อข้าราชการตำรวจผู้ใดถูกกล่าวหาว่ากระทำผิดวินัยอย่างร้ายแรง และได้มีการสอบสวนตามมาตรา 119 แต่ไม่ได้ความแน่ชัดว่าผู้นั้นกระทำผิดที่จะถูกลงโทษปลดออกหรือไล่ออก แต่มีมลทินหรือมัวหมองในกรณีที่ถูกสอบสวนนั้น หากจะให้รับราชการต่อไปจะเป็นการเสียหายแก่ราชการ ก็ให้ผู้มีอำนาจตามมาตรา 105 สั่งให้ผู้นั้นออกจากราชการเพื่อรับบำเหน็จบำนาญเหตุทดแทนได้

📎 ที่มาตัวบท (ทางการ): สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ↗

💬 ถาม AI เกี่ยวกับมาตรา 138 หรือเล่าเหตุการณ์ของคุณ

คำถามที่พบบ่อยเกี่ยวกับมาตรา 138

สอบสวนแล้วไม่ชัดเจนแต่มีมลทินทำอย่างไร

ให้ผู้มีอำนาจตามมาตรา 105 สั่งให้ผู้นั้นออกจากราชการเพื่อรับบำเหน็จบำนาญเหตุทดแทนได้

เงื่อนไขที่จะสั่งให้ออกคืออะไร

ถูกกล่าวหาว่ากระทำผิดวินัยอย่างร้ายแรงและสอบสวนตามมาตรา 119 แล้วไม่ได้ความแน่ชัดว่ากระทำผิดถึงปลดออกหรือไล่ออก แต่มีมลทินหรือมัวหมอง และหากให้รับราชการต่อไปจะเสียหายแก่ราชการ

ผู้ถูกสั่งให้ออกได้รับสิทธิอะไร

ได้รับบำเหน็จบำนาญเหตุทดแทน

มาตราใกล้เคียง

มาตรา 134มาตรา 135มาตรา 136มาตรา 137มาตรา 139มาตรา 140มาตรา 141มาตรา 142

↑ ดูพระราชบัญญัติตำรวจแห่งชาติ พ.ศ. 2565ทั้งหมด

🗓️ ตัวบทนี้ดึงเข้าคลังเมื่อ 2026-07-14 (วันที่เราดึงข้อมูล ไม่ใช่วันที่กฎหมายถูกแก้ไข)

⚠️ ข้อมูลเพื่อการศึกษาเบื้องต้น ไม่ใช่คำปรึกษาทางกฎหมาย โปรดปรึกษาทนายความก่อนตัดสินใจทางกฎหมายทุกครั้ง