มาตรา ๑๔๙ กำหนดอำนาจในการพิจารณาวินิจฉัยเรื่องร้องทุกข์ของข้าราชการตำรวจ โดยให้ผู้บังคับบัญชาซึ่งพิจารณาวินิจฉัยเรื่องร้องทุกข์ และ ก.พ.ค.ตร. มีอำนาจไม่รับเรื่องร้องทุกข์ ยกคำร้องทุกข์ หรือมีคำวินิจฉัยให้แก้ไขหรือยกเลิกคำสั่ง และให้เยียวยาความเสียหายให้ผู้ร้องทุกข์ หรือให้ดำเนินการอื่นใดเพื่อประโยชน์แห่งความยุติธรรมตามระเบียบที่ ก.พ.ค.ตร. กำหนด เมื่อวินิจฉัยแล้วให้ผู้มีหน้าที่ปฏิบัติดำเนินการให้เป็นไปตามคำวินิจฉัยนั้น ทั้งนี้ ผู้ร้องทุกข์ที่ไม่พอใจคำวินิจฉัยของผู้บังคับบัญชา มีสิทธิอุทธรณ์ต่อ ก.พ.ค.ตร. ได้ภายในสามสิบวันนับแต่วันที่ได้รับแจ้งคำวินิจฉัย โดยให้นำความในมาตรา ๑๔๘ วรรคสี่ มาใช้บังคับโดยอนุโลม และคำวินิจฉัยของ ก.พ.ค.ตร. ให้เป็นที่สุด
📎 ที่มาตัวบท (ทางการ): สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ↗
💬 ถาม AI เกี่ยวกับมาตรา 149 หรือเล่าเหตุการณ์ของคุณอุทธรณ์ได้ต่อ ก.พ.ค.ตร. ภายในสามสิบวันนับแต่วันที่ได้รับแจ้งคำวินิจฉัยของผู้บังคับบัญชา
มีอำนาจไม่รับเรื่องร้องทุกข์ ยกคำร้องทุกข์ หรือมีคำวินิจฉัยให้แก้ไขหรือยกเลิกคำสั่ง และให้เยียวยาความเสียหายให้ผู้ร้องทุกข์ หรือให้ดำเนินการอื่นใดเพื่อประโยชน์แห่งความยุติธรรม
ตัวบทกำหนดว่าคำวินิจฉัยของ ก.พ.ค.ตร. ให้เป็นที่สุด จึงไม่มีช่องอุทธรณ์ต่อไปตามมาตรานี้
↑ ดูพระราชบัญญัติตำรวจแห่งชาติ พ.ศ. 2565ทั้งหมด
🗓️ ตัวบทนี้ดึงเข้าคลังเมื่อ 2026-07-14 (วันที่เราดึงข้อมูล ไม่ใช่วันที่กฎหมายถูกแก้ไข)