มาตรา 4 พระราชบัญญัติการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย พ.ศ. 2522
มาตรา ๔ ในพระราชบัญญัตินี้ “อุตสาหกรรมท่องเที่ยว” หมายความว่า อุตสาหกรรมที่จัดให้มีหรือให้บริการเกี่ยวกับการท่องเที่ยวทั้งภายในและภายนอกราชอาณาจักรโดยมีค่าตอบแทน และหมายความรวมถึง (๑) ธุรกิจนำเที่ยว (๒) ธุรกิจโรงแรมนักท่องเที่ยว (๓) ธุรกิจภัตตาคาร สถานบริการและสถานที่ตากอากาศสำหรับนักท่องเที่ยว (๔)
ธุรกิจการขายของที่ระลึกหรือสินค้าสำหรับนักท่องเที่ยว (๕) ธุรกิจการกีฬาสำหรับนักท่องเที่ยว (๖) การดำเนินงานนิทรรศการ งานแสดง งานออกร้าน การโฆษณาเผยแพร่ หรือการดำเนินงานอื่นใดโดยมีความมุ่งหมายเพื่อชักนำหรือส่งเสริมให้มีการเดินทางท่องเที่ยว “ผู้ประกอบอุตสาหกรรมท่องเที่ยว” หมายความว่า
ผู้ดำเนินธุรกิจอุตสาหกรรมท่องเที่ยว “นักท่องเที่ยว” หมายความว่า บุคคลที่เดินทางจากท้องที่อันเป็นถิ่นที่อยู่โดยปกติของตนไปยังท้องที่อื่นเป็นการชั่วคราวด้วยความสมัครใจและด้วยวัตถุประสงค์อันมิใช่เพื่อไปประกอบอาชีพหรือหารายได้ “คณะกรรมการ” หมายความว่า คณะกรรมการการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย “กรรมการ”
หมายความว่า กรรมการการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย “ผู้ว่าการ” หมายความว่า ผู้ว่าการการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย “รองผู้ว่าการ” หมายความว่า รองผู้ว่าการการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย “พนักงาน” หมายความว่า พนักงานของการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย และหมายความรวมถึงผู้ว่าการและรองผู้ว่าการด้วย “ลูกจ้าง” หมายความว่า
ลูกจ้างของการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย
📎 ที่มาตัวบท (ทางการ): สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ↗
💬 ถาม AI เกี่ยวกับมาตรา 4 หรือเล่าเหตุการณ์ของคุณมาตราใกล้เคียง
↑ ดูพระราชบัญญัติการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย พ.ศ. 2522ทั้งหมด
🗓️ ปรับปรุงข้อมูลตัวบทล่าสุด: 2026-07-21
⚠️ ข้อมูลเพื่อการศึกษาเบื้องต้น ไม่ใช่คำปรึกษาทางกฎหมาย โปรดปรึกษาทนายความก่อนตัดสินใจทางกฎหมายทุกครั้ง