มาตรา 20 พระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์และจำหน่ายเนื้อสัตว์ พ.ศ. 2502 (ยกเลิก)

⚠️ [กฎหมายฉบับนี้ถูกยกเลิกแล้ว — ใช้อ้างอิงเฉพาะคดีที่เกิดก่อนการยกเลิก; กฎหมายที่ใช้บังคับคือฉบับ ณ วันเกิดเหตุ] มาตรา ๒๐ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชบัญญัตินี้ เเละให้มีอำนาจออกกฎกระทรวงกำหนดอัตราอากรเเละค่าธรรมเนียมไม่เกินอัตราในบัญชีท้ายพระราชบัญญัตินี้ และกิจการอื่นๆ เพื่อปฏิบัติตามพระราชบัญญัตินี้ กฎกระทรวงนั้น เมื่อได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษาแล้วให้ใช้บังคับได้ ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ จอมพล ส. ธนะรัชต์ นายกรัฐมนตรี บัญชีท้ายพระราชบัญญัติ ควบคุมการฆ่าสัตว์เเละจำหน่ายเนื้อสัตว์ พ.ศ. ๒๕๐๒ ๑. อากรการฆ่าสัตว์ โค ตัวละ ๑๒ บาท กระบือตัวละ ๑๕ บาท สุกร ตัวละ ๑๐ บาท สุกรที่มีน้ำหนักต่ำกว่า ๒๒.๕ กิโลกรัม ตัวละ ๕ บาท แพะ หรือ แกะ ตัวละ ๔ บาท สัตว์อื่นตามที่กำหนดในกฎกระทรวง ตัวละ ๔ บาท ๒. ค่าธรรมเนียมโรงฆ่าสัตว์ โค ตัวละ ๑๒ บาท กระบือ ตัวละ ๑๕ บาท สุกร ตัวละ ๑๕ บาท แพะ หรือ แกะ ตัวละ ๔ บาท สัตว์อื่นตามที่กำหนดในกฎกระทรวง ตัวละ ๔ บาท ๓. ค่าธรรมเนียมโรงพักสัตว์ ตัวละ ๓ บาท ๔. ค่าธรรมเนียมการอนุญาตให้จำหน่ายเนื้อสัตว์ของสัตว์ที่ตายเองหรือที่มิได้ถูกฆ่าโดยได้รับใบอนุญาต (ก) ค่าพาหนะของพนักงานตรวจโรคสัตว์ไปตรวจเนื้อสัตว์ตามระเบียบการไปตรวจราชการของทางราชการ ไม่เกินที่จ่ายจริง (ข) ค่าเบี้ยเลี้ยงของพนักงานตรวจโรคสัตว์ไปตรวจเนื้อสัตว์ ไม่เกินอัตราการไปตรวจราชการตามระเบียบของทางราชการ (ค) ค่าใบอนุญาต โค ตัวละ ๑๒ บาท กระบือ ตัวละ ๑๕ บาท สุกร ตัวละ ๑๐ บาท สุกรที่มีน้ำหนักต่ำกว่า ๒๒.๕ กิโลกรัม ตัวละ ๕ บาท แพะ หรือ แกะ ตัวละ ๔ บาท สัตว์อื่นตามที่กำหนดใน กฎกระทรวง ตัวละ ๔ บาท หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ โดยที่การควบคุมการฆ่าสัตว์ได้โอนมาเป็นหน้าที่ของราชการส่วนท้องถิ่นและกฎหมายว่าด้วยอากรการฆ่าสัตว์ที่ใช้อยู่ในปัจจุบัน มีวัตถุประสงค์ไปในทางเรียกอากรจากการฆ่าสัตว์เป็นส่วนสำคัญ จึงมีวิธีการปฏิบัติที่ไม่เหมาะสมและขาดการควบคุมในทางที่จะให้การฆ่าสัตว์เป็นไปโดยถูกต้องด้วยสุขลักษณะ อันจะเป็นผลป้องกันมิให้เป็นภัยเเก่ประชาชนผู้บริโภคเนื้อสัตว์ จึงสมควรตรากฎหมายขึ้นใหม่ให้เป็นไปตามวัตถุประสงค์ที่กล่าวนี้ พระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์และจำหน่ายเนื้อสัตว์ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ.๒๕๐๔