มาตรา 95 พระราชบัญญัติยา พ.ศ. 2510
หมวด ๑๓ การพักใช้ใบอนุญาตและการเพิกถอนใบอนุญาต
มาตรา ๙๕ เมื่อปรากฏต่อผู้อนุญาตว่าผู้รับอนุญาตผู้ใดไม่ปฏิบัติตามพระราชบัญญัตินี้หรือกฎกระทรวงที่ออกตามพระราชบัญญัตินี้ ผู้อนุญาตโดยคำแนะนำของคณะกรรมการมีอำนาจสั่งพักใช้ใบอนุญาตได้โดยมีกำหนดครั้งละไม่เกินหนึ่งร้อยยี่สิบวัน หรือในกรณีมีการฟ้องผู้รับอนุญาตต่อศาลว่าได้กระทำความผิดตามพระราชบัญญัตินี้
จะสั่งพักใช้ใบอนุญาตไว้รอคำพิพากษาอันถึงที่สุดก็ได้ ผู้รับอนุญาตซึ่งถูกสั่งพักใช้ใบอนุญาตต้องหยุดการผลิตยา การขายยา หรือการนำหรือสั่งยาเข้ามาในราชอาณาจักร แล้วแต่กรณี และระหว่างถูกสั่งพักใช้ใบอนุญาตนั้นจะขอรับใบอนุญาตใด ๆ ตามพระราชบัญญัตินี้อีกไม่ได้
สรุปมาตรา 95 แบบเข้าใจง่าย 🤖 อธิบายโดย AI
มาตรานี้ให้ผู้อนุญาตโดยคำแนะนำของคณะกรรมการมีอำนาจสั่งพักใช้ใบอนุญาตได้ครั้งละไม่เกินหนึ่งร้อยยี่สิบวัน เมื่อผู้รับอนุญาตไม่ปฏิบัติตามพระราชบัญญัติหรือกฎกระทรวง หรือสั่งพักใช้ไว้รอคำพิพากษาถึงที่สุดในกรณีมีการฟ้องคดี พร้อมกำหนดผลว่าผู้ถูกสั่งพักใช้ต้องหยุดกิจการและขอรับใบอนุญาตใหม่ไม่ได้
📎 ที่มาตัวบท (ทางการ): สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ↗
💬 ถาม AI เกี่ยวกับมาตรา 95 หรือเล่าเหตุการณ์ของคุณคำถามที่พบบ่อยเกี่ยวกับมาตรา 95
ผู้อนุญาตสั่งพักใช้ใบอนุญาตได้นานเท่าใด
ครั้งละไม่เกินหนึ่งร้อยยี่สิบวัน หรือในกรณีมีการฟ้องผู้รับอนุญาตต่อศาลว่ากระทำความผิดตามพระราชบัญญัตินี้ จะสั่งพักใช้ไว้รอคำพิพากษาอันถึงที่สุดก็ได้
ระหว่างถูกพักใช้ใบอนุญาตทำอะไรได้บ้าง
ต้องหยุดการผลิตยา การขายยา หรือการนำหรือสั่งยาเข้ามาในราชอาณาจักร แล้วแต่กรณี
ขอใบอนุญาตใหม่ระหว่างถูกพักใช้ได้หรือไม่
ไม่ได้ ตัวบทกำหนดว่าระหว่างถูกสั่งพักใช้ใบอนุญาตจะขอรับใบอนุญาตใด ๆ ตามพระราชบัญญัตินี้อีกไม่ได้
ใครเป็นผู้สั่งพักใช้
ผู้อนุญาต โดยคำแนะนำของคณะกรรมการ
มาตราใกล้เคียง
↑ ดูพระราชบัญญัติยา พ.ศ. 2510ทั้งหมด
🗓️ ตัวบทนี้ดึงเข้าคลังเมื่อ 2026-07-14 (วันที่เราดึงข้อมูล ไม่ใช่วันที่กฎหมายถูกแก้ไข)
⚠️ ข้อมูลเพื่อการศึกษาเบื้องต้น ไม่ใช่คำปรึกษาทางกฎหมาย โปรดปรึกษาทนายความก่อนตัดสินใจทางกฎหมายทุกครั้ง