มาตรา 12 พระราชบัญญัติควบคุมกิจการเทปและวัสดุโทรทัศน์ พ.ศ. 2530 (ยกเลิก)
⚠️ [กฎหมายฉบับนี้ถูกยกเลิกแล้ว — ใช้อ้างอิงเฉพาะคดีที่เกิดก่อนการยกเลิก; กฎหมายที่ใช้บังคับคือฉบับ ณ วันเกิดเหตุ] มาตรา ๑๒ ในกรณีที่สถานที่ประกอบกิจการของผู้ได้รับใบอนุญาตตามมาตรา ๖ อยู่ในท้องที่จังหวัดอื่นซึ่งมิได้อยู่ในเขตท้องที่ของเจ้าพนักงานผู้ตรวจ หรือในกรณีที่เป็นการประกอบกิจการของสาขาในจังหวัดอื่นของผู้ได้รับใบอนุญาต
และเทปหรือวัสดุโทรทัศน์ได้ผ่านการตรวจพิจารณาและได้รับความเห็นชอบจากเจ้าพนักงานผู้ตรวจแล้ว แต่ยังมิได้มีหมายเลขรหัสของจังหวัดนั้น ให้ผู้ได้รับใบอนุญาตยื่นคำขอต่อนายทะเบียนประจำจังหวัดเพื่อให้กำหนดหมายเลขรหัสประจำเทปหรือวัสดุโทรทัศน์
พร้อมทั้งมอบสำเนาเทปหรือวัสดุโทรทัศน์ซึ่งมีภาพและเสียงอย่างเดียวกันให้แก่นายทะเบียนประจำจังหวัดสองสำเนา เมื่อนายทะเบียนประจำจังหวัดได้รับคำขอแล้ว
ให้นายทะเบียนประจำจังหวัดออกหมายเลขรหัสของท้องที่จังหวัดนั้นพร้อมทั้งประทับหมายเลขรหัสประจำท้องที่ลงบนเทปหรือวัสดุโทรทัศน์ทั้งสองสำเนาและส่งคืนให้ผู้ได้รับใบอนุญาตหนึ่งสำเนาและให้นายทะเบียนเก็บรักษาไว้เพื่อใช้ในการตรวจสอบหนึ่งสำเนา และให้นำความในมาตรา ๑๑ มาใช้บังคับโดยอนุโลม
📎 ที่มาตัวบท (ทางการ): สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ↗
💬 ถาม AI เกี่ยวกับมาตรา 12 หรือเล่าเหตุการณ์ของคุณมาตราใกล้เคียง
↑ ดูพระราชบัญญัติควบคุมกิจการเทปและวัสดุโทรทัศน์ พ.ศ. 2530 (ยกเลิก)ทั้งหมด
🗓️ ปรับปรุงข้อมูลตัวบทล่าสุด: 2026-07-21
⚠️ ข้อมูลเพื่อการศึกษาเบื้องต้น ไม่ใช่คำปรึกษาทางกฎหมาย โปรดปรึกษาทนายความก่อนตัดสินใจทางกฎหมายทุกครั้ง