มาตรานี้กำหนดขั้นตอนเมื่อผู้ได้รับใบอนุญาตจัดตั้งเขตปลอดอากรแจ้งเลิกการดำเนินการตามมาตรา ๑๔๒ โดยต้องหยุดการดำเนินการตามที่ได้รับอนุญาต และแจ้งให้ผู้ได้รับใบอนุญาตประกอบกิจการในเขตปลอดอากรนำของออกจากเขตปลอดอากรพร้อมเสียอากรให้ครบถ้วนภายในระยะเวลาที่อธิบดีกำหนด หรือส่งของออกไปนอกราชอาณาจักร หรือนำของไปเก็บไว้ในคลังสินค้าทัณฑ์บน เขตปลอดอากร หรือเขตประกอบการเสรี หรือจำหน่ายให้แก่ผู้นำของเข้าตามมาตรา ๒๙ หรือผู้มีสิทธิได้รับยกเว้นอากร ทั้งนี้ อธิบดีจะอนุญาตให้เลิกการดำเนินการได้ต่อเมื่อได้ดำเนินการดังกล่าวแล้ว และให้ใบอนุญาตสิ้นสุดลงนับแต่วันที่ได้รับอนุญาตให้เลิก
📎 ที่มาตัวบท (ทางการ): สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ↗
💬 ถาม AI เกี่ยวกับมาตรา 143 หรือเล่าเหตุการณ์ของคุณต้องนำของออกจากเขตปลอดอากรพร้อมทั้งเสียอากรให้ครบถ้วนภายในระยะเวลาที่อธิบดีกำหนด หรือส่งของออกไปนอกราชอาณาจักร หรือนำไปเก็บในคลังสินค้าทัณฑ์บน เขตปลอดอากร หรือเขตประกอบการเสรี หรือจำหน่ายให้แก่ผู้นำของเข้าตามมาตรา ๒๙ หรือผู้มีสิทธิได้รับยกเว้นอากร
ต่อเมื่อได้มีการดำเนินการจัดการกับของในเขตปลอดอากรตามวรรคหนึ่งเรียบร้อยแล้ว
ให้ใบอนุญาตสิ้นสุดลงนับแต่วันที่ได้รับอนุญาตให้เลิกการดำเนินการนั้น
↑ ดูพระราชบัญญัติศุลกากร พ.ศ. 2560ทั้งหมด
🗓️ ตัวบทนี้ดึงเข้าคลังเมื่อ 2026-07-14 (วันที่เราดึงข้อมูล ไม่ใช่วันที่กฎหมายถูกแก้ไข)