⚖️ LawAraiค้นกฎหมาย · ค้นฎีกา · ✨ ผู้ช่วยร่าง
หน้าแรก › สารบัญกฎหมาย › พระราชบัญญัติศุลกากร พ.ศ. 2560 › มาตรา 42

มาตรา 42 พระราชบัญญัติศุลกากร พ.ศ. 2560

หมวด ๒ การจัดเก็บอากร
มาตรา ๔๒ หากคณะกรรมการพิจารณาอุทธรณ์ไม่พิจารณาอุทธรณ์ให้แล้วเสร็จภายในกำหนดเวลาตามมาตรา ๔๑ วรรคหนึ่ง ผู้นำของเข้าหรือผู้ส่งของออกมีสิทธินำคดีไปฟ้องต่อศาลได้ ในกรณีที่ผู้นำของเข้าหรือผู้ส่งของออกนำคดีไปฟ้องต่อศาล ให้คณะกรรมการพิจารณาอุทธรณ์ยกอุทธรณ์ของผู้นำของเข้าหรือผู้ส่งของออกนั้น

สรุปมาตรา 42 แบบเข้าใจง่าย 🤖 อธิบายโดย AI

มาตรานี้คุ้มครองผู้อุทธรณ์ในกรณีที่คณะกรรมการพิจารณาอุทธรณ์พิจารณาไม่เสร็จภายในกำหนดเวลาตามมาตรา ๔๑ วรรคหนึ่ง โดยให้ผู้นำของเข้าหรือผู้ส่งของออกมีสิทธินำคดีไปฟ้องต่อศาลได้ และเมื่อมีการฟ้องคดีต่อศาลแล้ว ให้คณะกรรมการพิจารณาอุทธรณ์ยกอุทธรณ์ของผู้นั้น

📎 ที่มาตัวบท (ทางการ): สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ↗

💬 ถาม AI เกี่ยวกับมาตรา 42 หรือเล่าเหตุการณ์ของคุณ

คำถามที่พบบ่อยเกี่ยวกับมาตรา 42

ถ้าคณะกรรมการพิจารณาอุทธรณ์ศุลกากรพิจารณาไม่เสร็จตามกำหนด ผู้อุทธรณ์ทำอะไรได้

ผู้นำของเข้าหรือผู้ส่งของออกมีสิทธินำคดีไปฟ้องต่อศาลได้ทันที โดยไม่ต้องรอผลการพิจารณาอุทธรณ์ต่อไป เมื่อพ้นกำหนดเวลาตามมาตรา ๔๑ วรรคหนึ่งแล้ว

เมื่อฟ้องศาลแล้ว อุทธรณ์ที่ค้างอยู่จะเป็นอย่างไร

ตัวบทกำหนดให้คณะกรรมการพิจารณาอุทธรณ์ยกอุทธรณ์ของผู้นำของเข้าหรือผู้ส่งของออกนั้น กระบวนการจึงไปดำเนินต่อในชั้นศาลแทน

สิทธิฟ้องศาลตามมาตรานี้เกิดขึ้นเมื่อใด

เกิดขึ้นเมื่อคณะกรรมการพิจารณาอุทธรณ์ไม่พิจารณาอุทธรณ์ให้แล้วเสร็จภายในกำหนดเวลาตามมาตรา ๔๑ วรรคหนึ่ง ซึ่งเป็นเงื่อนไขที่มาตรานี้อ้างถึงโดยตรง

มาตราใกล้เคียง

มาตรา 38มาตรา 39มาตรา 40มาตรา 41มาตรา 43มาตรา 44มาตรา 45มาตรา 46

↑ ดูพระราชบัญญัติศุลกากร พ.ศ. 2560ทั้งหมด

🗓️ ตัวบทนี้ดึงเข้าคลังเมื่อ 2026-07-14 (วันที่เราดึงข้อมูล ไม่ใช่วันที่กฎหมายถูกแก้ไข)

⚠️ ข้อมูลเพื่อการศึกษาเบื้องต้น ไม่ใช่คำปรึกษาทางกฎหมาย โปรดปรึกษาทนายความก่อนตัดสินใจทางกฎหมายทุกครั้ง