มาตรานี้คุ้มครองผู้อุทธรณ์ในกรณีที่คณะกรรมการพิจารณาอุทธรณ์พิจารณาไม่เสร็จภายในกำหนดเวลาตามมาตรา ๔๑ วรรคหนึ่ง โดยให้ผู้นำของเข้าหรือผู้ส่งของออกมีสิทธินำคดีไปฟ้องต่อศาลได้ และเมื่อมีการฟ้องคดีต่อศาลแล้ว ให้คณะกรรมการพิจารณาอุทธรณ์ยกอุทธรณ์ของผู้นั้น
📎 ที่มาตัวบท (ทางการ): สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ↗
💬 ถาม AI เกี่ยวกับมาตรา 42 หรือเล่าเหตุการณ์ของคุณผู้นำของเข้าหรือผู้ส่งของออกมีสิทธินำคดีไปฟ้องต่อศาลได้ทันที โดยไม่ต้องรอผลการพิจารณาอุทธรณ์ต่อไป เมื่อพ้นกำหนดเวลาตามมาตรา ๔๑ วรรคหนึ่งแล้ว
ตัวบทกำหนดให้คณะกรรมการพิจารณาอุทธรณ์ยกอุทธรณ์ของผู้นำของเข้าหรือผู้ส่งของออกนั้น กระบวนการจึงไปดำเนินต่อในชั้นศาลแทน
เกิดขึ้นเมื่อคณะกรรมการพิจารณาอุทธรณ์ไม่พิจารณาอุทธรณ์ให้แล้วเสร็จภายในกำหนดเวลาตามมาตรา ๔๑ วรรคหนึ่ง ซึ่งเป็นเงื่อนไขที่มาตรานี้อ้างถึงโดยตรง
↑ ดูพระราชบัญญัติศุลกากร พ.ศ. 2560ทั้งหมด
🗓️ ตัวบทนี้ดึงเข้าคลังเมื่อ 2026-07-14 (วันที่เราดึงข้อมูล ไม่ใช่วันที่กฎหมายถูกแก้ไข)