มาตรา ๗ กำหนดผลของการไม่ปฏิบัติตามหลักเกณฑ์ที่กำหนดในมาตรา ๔ มาตรา ๕ และมาตรา ๖ ในรอบระยะเวลาบัญชีใด สำหรับบริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลที่ได้ใช้สิทธิยกเว้นภาษีเงินได้ตามพระราชกฤษฎีกานี้ โดยให้สิทธิที่จะได้รับยกเว้นภาษีเงินได้สิ้นสุดลง และต้องนำเงินได้ที่ได้ใช้สิทธิยกเว้นไปแล้วไปรวมเป็นรายได้ในการคำนวณกำไรสุทธิเพื่อเสียภาษีเงินได้ในรอบระยะเวลาบัญชีที่ได้ใช้สิทธินั้น เว้นแต่กรณีที่มีการขายทรัพย์สิน หรือทรัพย์สินถูกทำลาย สูญหาย หรือสิ้นสภาพ ซึ่งให้สิทธิยกเว้นภาษีเงินได้สิ้นสุดลงนับแต่รอบระยะเวลาบัญชีที่เกิดเหตุนั้น โดยไม่ต้องนำเงินได้ที่ได้รับจากการใช้สิทธิยกเว้นไปแล้วไปรวมเป็นรายได้อีก
📎 ที่มาตัวบท (ทางการ): สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ↗
💬 ถาม AI เกี่ยวกับมาตรา 7 หรือเล่าเหตุการณ์ของคุณสิทธิที่จะได้รับยกเว้นภาษีเงินได้สิ้นสุดลง และต้องนำเงินได้ที่ได้ใช้สิทธิยกเว้นไปแล้วไปรวมเป็นรายได้ในการคำนวณกำไรสุทธิเพื่อเสียภาษีเงินได้ในรอบระยะเวลาบัญชีที่ได้ใช้สิทธินั้น
ไม่ต้องนำเงินได้ที่ได้รับจากการใช้สิทธิยกเว้นไปแล้วไปรวมเป็นรายได้อีก แต่สิทธิยกเว้นภาษีเงินได้สิ้นสุดลงนับแต่รอบระยะเวลาบัญชีที่ได้ขายทรัพย์สินหรือทรัพย์สินถูกทำลาย สูญหาย หรือสิ้นสภาพ
อยู่ในมาตรา ๔ มาตรา ๕ และมาตรา ๖ ตามที่ตัวบทของมาตรานี้อ้างถึง
↑ ดูพระราชกฤษฎีกาออกตามความในประมวลรัษฎากร ว่าด้วยการยกเว้นรัษฎากร (ฉบับที่ 786) พ.ศ. 2567ทั้งหมด
🗓️ ตัวบทนี้ดึงเข้าคลังเมื่อ 2026-07-14 (วันที่เราดึงข้อมูล ไม่ใช่วันที่กฎหมายถูกแก้ไข)