มาตรา 179 พระราชบัญญัติล้มละลาย พุทธศักราช 2483
หมวด ๘ บทบัญญัติเบ็ดเสร็จ
มาตรา ๑๗๙ ค่าธรรมเนียมในคดีล้มละลายให้คิดตามอัตรา ดังต่อไปนี้ (๑) ค่าขึ้นศาลสำหรับคำฟ้องหรือคำร้องขอให้ล้มละลาย ห้าร้อยบาท (๒) ค่ายื่นคำขอรับชำระหนี้ในคดีล้มละลาย สองร้อยบาท เว้นแต่เป็นคำขอของเจ้าหนี้ตามคำพิพากษาหรือเจ้าหนี้ที่ขอรับชำระหนี้ไม่เกินห้าหมื่นบาท (๓)
ค่าขึ้นศาลในกรณีที่มีการอุทธรณ์เรื่องขอรับชำระหนี้ สองร้อยบาท (๔) ค่าธรรมเนียมในการรวบรวมทรัพย์สินให้คิดในอัตราร้อยละสามของเงินสุทธิที่รวบรวมได้ สำหรับทรัพย์สินที่ไม่มีการขายหรือจำหน่ายให้คิดในอัตราร้อยละสองของราคาทรัพย์สินนั้น
แต่ถ้ามีการประนอมหนี้ให้คิดค่าธรรมเนียมในอัตราร้อยละสามของจำนวนเงินที่ประนอมหนี้ ทั้งนี้ แล้วแต่จำนวนใดจะสูงกว่า ค่าธรรมเนียมนอกจากนี้ ให้คิดอัตราเดียวกับค่าธรรมเนียมตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง
สรุปมาตรา 179 แบบเข้าใจง่าย 🤖 อธิบายโดย AI
มาตรา 179 กำหนดอัตราค่าธรรมเนียมในคดีล้มละลาย ได้แก่ ค่าขึ้นศาลสำหรับคำฟ้องหรือคำร้องขอให้ล้มละลายห้าร้อยบาท ค่ายื่นคำขอรับชำระหนี้สองร้อยบาท เว้นแต่เป็นคำขอของเจ้าหนี้ตามคำพิพากษาหรือเจ้าหนี้ที่ขอรับชำระหนี้ไม่เกินห้าหมื่นบาท ค่าขึ้นศาลกรณีอุทธรณ์เรื่องขอรับชำระหนี้สองร้อยบาท และค่าธรรมเนียมในการรวบรวมทรัพย์สินร้อยละสามของเงินสุทธิที่รวบรวมได้
📎 ที่มาตัวบท (ทางการ): สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ↗
💬 ถาม AI เกี่ยวกับมาตรา 179 หรือเล่าเหตุการณ์ของคุณคำถามที่พบบ่อยเกี่ยวกับมาตรา 179
ค่าขึ้นศาลคดีล้มละลายเท่าใด
ค่าขึ้นศาลสำหรับคำฟ้องหรือคำร้องขอให้ล้มละลาย ห้าร้อยบาท
ยื่นคำขอรับชำระหนี้เสียเท่าใด
สองร้อยบาท เว้นแต่เป็นคำขอของเจ้าหนี้ตามคำพิพากษาหรือเจ้าหนี้ที่ขอรับชำระหนี้ไม่เกินห้าหมื่นบาท
ค่าธรรมเนียมรวบรวมทรัพย์สินคิดอย่างไร
ร้อยละสามของเงินสุทธิที่รวบรวมได้ ทรัพย์สินที่ไม่มีการขายหรือจำหน่ายคิดร้อยละสองของราคาทรัพย์สินนั้น และถ้ามีการประนอมหนี้ให้คิดร้อยละสามของจำนวนเงินที่ประนอมหนี้ แล้วแต่จำนวนใดจะสูงกว่า
มาตราใกล้เคียง
↑ ดูพระราชบัญญัติล้มละลาย พุทธศักราช 2483ทั้งหมด
🗓️ ตัวบทนี้ดึงเข้าคลังเมื่อ 2026-07-14 (วันที่เราดึงข้อมูล ไม่ใช่วันที่กฎหมายถูกแก้ไข)
⚠️ ข้อมูลเพื่อการศึกษาเบื้องต้น ไม่ใช่คำปรึกษาทางกฎหมาย โปรดปรึกษาทนายความก่อนตัดสินใจทางกฎหมายทุกครั้ง