มาตรานี้อยู่ในพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติม โดยยกเลิกบทนิยามคำว่า “นายจ้าง” ในมาตรา ๕ แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ แล้วใช้ความใหม่แทน ซึ่งนิยามนายจ้างว่าคือผู้ซึ่งตกลงรับลูกจ้างเข้าทำงานโดยจ่ายค่าจ้างให้ และให้รวมถึงผู้ได้รับมอบหมายให้ทำงานแทนนายจ้าง กับกรณีนายจ้างเป็นนิติบุคคลก็ให้รวมถึงผู้มีอำนาจกระทำการแทนนิติบุคคลและผู้ที่ได้รับมอบหมายจากผู้มีอำนาจนั้นด้วย
📎 ที่มาตัวบท (ทางการ): สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ↗
💬 ถาม AI เกี่ยวกับมาตรา 3 หรือเล่าเหตุการณ์ของคุณหมายถึงผู้ซึ่งตกลงรับลูกจ้างเข้าทำงานโดยจ่ายค่าจ้างให้ และยังรวมถึงผู้ซึ่งได้รับมอบหมายให้ทำงานแทนนายจ้าง กับกรณีที่นายจ้างเป็นนิติบุคคลก็รวมถึงผู้มีอำนาจกระทำการแทนนิติบุคคลและผู้ซึ่งได้รับมอบหมายจากผู้มีอำนาจกระทำการแทนนิติบุคคลให้ทำการแทนด้วย
ตามนิยามนี้ ในกรณีที่นายจ้างเป็นนิติบุคคล คำว่านายจ้างรวมถึงผู้ซึ่งได้รับมอบหมายจากผู้มีอำนาจกระทำการแทนนิติบุคคลให้ทำการแทนด้วย จึงอยู่ในความหมายของนายจ้างตามที่ตัวบทเขียนไว้
หน้านี้เป็นมาตราของพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติม ซึ่งทำหน้าที่แก้ถ้อยคำในกฎหมายฉบับหลัก เนื้อหาที่ใช้บังคับอยู่จริงจึงต้องอ่านจากฉบับหลักที่รวมการแก้ไขแล้ว
แก้ที่บทนิยามคำว่า “นายจ้าง” ในมาตรา ๕ แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ โดยยกเลิกนิยามเดิมและให้ใช้ความใหม่แทนทั้งหมด
↑ ดูพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2551ทั้งหมด
🗓️ ตัวบทนี้ดึงเข้าคลังเมื่อ 2026-07-14 (วันที่เราดึงข้อมูล ไม่ใช่วันที่กฎหมายถูกแก้ไข)