มาตรา 7 พระราชบัญญัติกู้เงินในประเทศ พุทธศักราช 2485
มาตรา ๗ รายจ่ายในการชำระดอกเบี้ยและไถ่ถอนต้นเงินกู้คืน ให้จ่ายจากเงินต่อไปนี้ (ก) เงินกู้เพื่อสหกรณ์ (ครั้งที่ ๒) พุทธศักราช ๒๔๘๕ และเงินกู้เพื่อการอุตสาหกรรม (ครั้งที่ ๒) พุทธศักราช ๒๔๘๕ ให้จ่ายจากดอกเบี้ยและเงินส่งใช้ต้นเงินกู้ที่กระทรวงการคลังได้รับจากผู้กู้เงินตามความในมาตรา ๘
หรือให้จ่ายจากเงินคงคลัง (ข) เงินกู้เพื่อชาติ พุทธศักราช ๒๔๘๕ ให้จ่ายจากเงินคงคลัง หรือให้จ่ายจากเงินที่ตั้งไว้ในงบประมาณประจำปีเพื่อส่งใช้เงินกู้รายนี้ โดยเฉพาะเงินกู้เพื่อชาติ พุทธศักราช ๒๔๘๕ จะกำหนดโดยกฎกระทรวงให้เลือกรับชำระการไถ่ถอนต้นเงินกู้เป็นทองคำแทนเงินตราตามราคาที่กำหนดในกฎนั้นก็ได้
แต่การกำหนดราคานั้น ให้กำหนดก่อนการออกพันธบัตรในคราวแรก
สรุปมาตรา 7 แบบเข้าใจง่าย 🤖 อธิบายโดย AI
กำหนดแหล่งเงินสำหรับรายจ่ายในการชำระดอกเบี้ยและไถ่ถอนต้นเงินกู้คืน โดยเงินกู้เพื่อสหกรณ์และเงินกู้เพื่อการอุตสาหกรรมให้จ่ายจากดอกเบี้ยและเงินส่งใช้ต้นเงินกู้ที่กระทรวงการคลังได้รับจากผู้กู้ตามมาตรา ๘ หรือจากเงินคงคลัง ส่วนเงินกู้เพื่อชาติให้จ่ายจากเงินคงคลังหรือเงินที่ตั้งไว้ในงบประมาณประจำปี และอาจกำหนดโดยกฎกระทรวงให้เลือกรับชำระการไถ่ถอนต้นเงินกู้เป็นทองคำแทนเงินตราก็ได้
📎 ที่มาตัวบท (ทางการ): สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ↗
💬 ถาม AI เกี่ยวกับมาตรา 7 หรือเล่าเหตุการณ์ของคุณคำถามที่พบบ่อยเกี่ยวกับมาตรา 7
เงินที่ใช้ชำระดอกเบี้ยเงินกู้มาจากไหน
จากดอกเบี้ยและเงินส่งใช้ต้นเงินกู้ที่กระทรวงการคลังได้รับจากผู้กู้ตามมาตรา ๘ หรือจากเงินคงคลัง แล้วแต่ประเภทเงินกู้
เงินกู้เพื่อชาติชำระคืนจากแหล่งใด
จากเงินคงคลัง หรือจากเงินที่ตั้งไว้ในงบประมาณประจำปีเพื่อส่งใช้เงินกู้รายนี้โดยเฉพาะ
ไถ่ถอนต้นเงินกู้เป็นทองคำได้ไหม
เงินกู้เพื่อชาติ พุทธศักราช ๒๔๘๕ จะกำหนดโดยกฎกระทรวงให้เลือกรับชำระการไถ่ถอนต้นเงินกู้เป็นทองคำแทนเงินตราตามราคาที่กำหนดก็ได้
ราคาทองคำที่ใช้ไถ่ถอนกำหนดเมื่อใด
ต้องกำหนดก่อนการออกพันธบัตรในคราวแรก
มาตราใกล้เคียง
↑ ดูพระราชบัญญัติกู้เงินในประเทศ พุทธศักราช 2485ทั้งหมด
🗓️ ตัวบทนี้ดึงเข้าคลังเมื่อ 2026-07-14 (วันที่เราดึงข้อมูล ไม่ใช่วันที่กฎหมายถูกแก้ไข)
⚠️ ข้อมูลเพื่อการศึกษาเบื้องต้น ไม่ใช่คำปรึกษาทางกฎหมาย โปรดปรึกษาทนายความก่อนตัดสินใจทางกฎหมายทุกครั้ง