มาตรานี้กำหนดความรับผิดของเจ้าของหรือผู้ครอบครองอาคารหรือที่ดินที่ปล่อยให้พื้นที่ของตนรกรุงรัง ได้แก่ การวางกระถางต้นไม้บนทางเท้าหรือปลูกต้นไม้บริเวณภายนอกอาคารแล้วปล่อยปละละเลยให้ต้นไม้เหี่ยวแห้งหรือมีสภาพรกรุงรัง หรือปล่อยให้มีสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอยในกระถางต้นไม้หรือบริเวณภายนอกอาคาร และการปล่อยปละละเลยให้ต้นไม้หรือธัญพืชที่ปลูกไว้หรือขึ้นเองในที่ดินของตนเหี่ยวแห้งหรือรกรุงรัง หรือปล่อยให้มีการทิ้งสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอยในบริเวณที่ดินของตน โดยกรณีในที่ดินจะเป็นความผิดเมื่อมีสภาพที่ประชาชนอาจเห็นได้จากที่สาธารณะ
📎 ที่มาตัวบท (ทางการ): สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ↗
💬 ถาม AI เกี่ยวกับมาตรา 8 หรือเล่าเหตุการณ์ของคุณผิด ถ้าปล่อยปละละเลยให้ต้นไม้หรือธัญพืชเหี่ยวแห้งหรือมีสภาพรกรุงรัง หรือปล่อยให้มีการทิ้งสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอยในที่ดินของตน และมีสภาพที่ประชาชนอาจเห็นได้จากที่สาธารณะ
ตัวบทกำหนดว่าการวางกระถางต้นไม้บนทางเท้าแล้วปล่อยปละละเลยให้ต้นไม้เหี่ยวแห้ง มีสภาพรกรุงรัง หรือมีสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอยในกระถาง เป็นความผิดตามพระราชบัญญัตินี้
เงื่อนไขว่าต้องมีสภาพที่ประชาชนอาจเห็นได้จากที่สาธารณะ ใช้กับกรณีการปล่อยปละละเลยในที่ดินของตนตาม (๒)
↑ ดูพระราชบัญญัติรักษาความสะอาดและความเป็นระเบียบเรียบร้อยของบ้านเมือง พ.ศ. 2535ทั้งหมด
🗓️ ตัวบทนี้ดึงเข้าคลังเมื่อ 2026-07-14 (วันที่เราดึงข้อมูล ไม่ใช่วันที่กฎหมายถูกแก้ไข)