⚖️ LawAraiค้นกฎหมาย · ค้นฎีกา · ✨ ผู้ช่วยร่าง
หน้าแรก › สารบัญกฎหมาย › พระราชบัญญัติเครื่องสำอาง พ.ศ. 2558 › มาตรา 41

มาตรา 41 พระราชบัญญัติเครื่องสำอาง พ.ศ. 2558

หมวด ๖ การโฆษณา
มาตรา ๔๑ การโฆษณาเครื่องสำอางต้องไม่ใช้ข้อความที่ไม่เป็นธรรมต่อผู้บริโภคหรือใช้ข้อความที่อาจก่อให้เกิดผลเสียต่อสังคมเป็นส่วนรวม ทั้งนี้ ไม่ว่าข้อความดังกล่าวนั้นจะเป็นข้อความที่เกี่ยวกับแหล่งกำเนิด สภาพ คุณภาพ ปริมาณ หรือลักษณะของเครื่องสำอาง ข้อความดังต่อไปนี้ ถือว่าเป็นข้อความที่ไม่เป็นธรรมต่อผู้บริโภคหรือเป็นข้อความที่อาจก่อให้เกิดผลเสียต่อสังคมเป็นส่วนรวม (๑) ข้อความที่เป็นเท็จหรือเกินความจริง (๒) ข้อความที่จะก่อให้เกิดความเข้าใจผิดในสาระสำคัญเกี่ยวกับเครื่องสำอาง ไม่ว่าจะกระทำโดยใช้หรืออ้างอิงรายงานทางวิชาการ สถิติ หรือสิ่งใดสิ่งหนึ่งอันไม่เป็นความจริงหรือเกินความจริงหรือไม่ก็ตาม (๓) ข้อความที่แสดงสรรพคุณที่เป็นการรักษาโรคหรือที่มิใช่จุดมุ่งหมายเป็นเครื่องสำอาง (๔) ข้อความที่ทำให้เข้าใจว่ามีสรรพคุณบำรุงกาม (๕) ข้อความที่เป็นการสนับสนุนโดยตรงหรือโดยอ้อมให้มีการกระทำผิดกฎหมายหรือศีลธรรมหรือนำไปสู่ความเสื่อมเสียในวัฒนธรรมของชาติ (๖) ข้อความที่จะทำให้เกิดความแตกแยกหรือเสื่อมเสียความสามัคคีในหมู่ประชาชน (๗) ข้อความอย่างอื่นตามที่กำหนดในกฎกระทรวง ข้อความที่ใช้ในการโฆษณาที่บุคคลทั่วไปสามารถรู้ได้ว่าเป็นข้อความที่ไม่อาจเป็นความจริงได้โดยแน่แท้ ไม่เป็นข้อความที่ต้องห้ามในการโฆษณาตามวรรคสอง (๑)

สรุปมาตรา 41 แบบเข้าใจง่าย 🤖 อธิบายโดย AI

มาตรานี้กำหนดว่าการโฆษณาเครื่องสำอางต้องไม่ใช้ข้อความที่ไม่เป็นธรรมต่อผู้บริโภคหรือข้อความที่อาจก่อให้เกิดผลเสียต่อสังคมเป็นส่วนรวม ไม่ว่าจะเป็นข้อความเกี่ยวกับแหล่งกำเนิด สภาพ คุณภาพ ปริมาณ หรือลักษณะของเครื่องสำอาง โดยข้อความที่ถือว่าไม่เป็นธรรมหรืออาจก่อผลเสียต่อสังคม ได้แก่ ข้อความที่เป็นเท็จหรือเกินความจริง ข้อความที่ก่อให้เกิดความเข้าใจผิดในสาระสำคัญไม่ว่าจะอ้างอิงรายงานทางวิชาการหรือสถิติหรือไม่ก็ตาม ข้อความที่แสดงสรรพคุณเป็นการรักษาโรคหรือมิใช่จุดมุ่งหมายเป็นเครื่องสำอาง ข้อความที่ทำให้เข้าใจว่ามีสรรพคุณบำรุงกาม ข้อความที่สนับสนุนโดยตรงหรือโดยอ้อมให้กระทำผิดกฎหมายหรือศีลธรรมหรือนำไปสู่ความเสื่อมเสียในวัฒนธรรมของชาติ ข้อความที่ทำให้เกิดความแตกแยกหรือเสื่อมเสียความสามัคคีในหมู่ประชาชน และข้อความอื่นตามที่กำหนดในกฎกระทรวง ทั้งนี้ ข้อความที่บุคคลทั่วไปรู้ได้ว่าไม่อาจเป็นความจริงได้โดยแน่แท้ ไม่เป็นข้อความต้องห้ามตามวรรคสอง (๑)

📎 ที่มาตัวบท (ทางการ): สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ↗

💬 ถาม AI เกี่ยวกับมาตรา 41 หรือเล่าเหตุการณ์ของคุณ

คำถามที่พบบ่อยเกี่ยวกับมาตรา 41

โฆษณาเครื่องสำอางว่ารักษาโรคได้หรือไม่

ไม่ได้ ข้อความที่แสดงสรรพคุณเป็นการรักษาโรคหรือที่มิใช่จุดมุ่งหมายเป็นเครื่องสำอาง ถือเป็นข้อความที่ไม่เป็นธรรมต่อผู้บริโภคและต้องห้ามในการโฆษณา

ข้อความแบบใดที่ห้ามใช้ในการโฆษณาเครื่องสำอาง

ข้อความที่เป็นเท็จหรือเกินความจริง ข้อความที่ก่อให้เกิดความเข้าใจผิดในสาระสำคัญ ข้อความอ้างสรรพคุณรักษาโรค ข้อความที่ทำให้เข้าใจว่ามีสรรพคุณบำรุงกาม ข้อความที่สนับสนุนการกระทำผิดกฎหมายหรือศีลธรรม ข้อความที่ทำให้เกิดความแตกแยก และข้อความอื่นตามที่กำหนดในกฎกระทรวง

โฆษณาเกินจริงแบบขำขันที่ใคร ๆ ก็รู้ว่าไม่จริงผิดหรือไม่

ตัวบทกำหนดว่าข้อความที่บุคคลทั่วไปสามารถรู้ได้ว่าไม่อาจเป็นความจริงได้โดยแน่แท้ ไม่เป็นข้อความที่ต้องห้ามตามวรรคสอง (๑)

มาตราใกล้เคียง

มาตรา 37มาตรา 38มาตรา 39มาตรา 40มาตรา 42มาตรา 43มาตรา 44มาตรา 45

↑ ดูพระราชบัญญัติเครื่องสำอาง พ.ศ. 2558ทั้งหมด

🗓️ ตัวบทนี้ดึงเข้าคลังเมื่อ 2026-07-14 (วันที่เราดึงข้อมูล ไม่ใช่วันที่กฎหมายถูกแก้ไข)

⚠️ ข้อมูลเพื่อการศึกษาเบื้องต้น ไม่ใช่คำปรึกษาทางกฎหมาย โปรดปรึกษาทนายความก่อนตัดสินใจทางกฎหมายทุกครั้ง