มาตรา 57 พ.ร.บ.ประกันสังคม
ลักษณะ ๓ ประโยชน์ทดแทน
มาตรา ๕๗ การคำนวณค่าจ้างรายวันในการจ่ายเงินทดแทนการขาดรายได้ให้แก่ผู้ประกันตนตามมาตรา ๓๓ ให้คำนวณโดยนำค่าจ้างที่ใช้เป็นฐานในการคำนวณเงินสมทบสูงสุดสามเดือนภายในระยะเวลาสิบห้าเดือนก่อนเดือนที่มีสิทธิมารวมกันเป็นฐานในการคำนวณแล้วหารด้วยเก้าสิบ
ในกรณีที่ผู้ประกันตนมีค่าจ้างไม่ครบสามเดือนให้คำนวณจากค่าจ้างเฉลี่ยเป็นรายวัน สำหรับการคำนวณค่าจ้างรายวันในการจ่ายเงินทดแทนการขาดรายได้ให้แก่ผู้ประกันตนตามมาตรา ๓๙ นั้น ให้คำนวณโดยเฉลี่ยจากจำนวนเงินที่ใช้เป็นฐานในการคำนวณเงินสมทบตามมาตรา ๓๙ วรรคสอง
สรุปมาตรา 57 แบบเข้าใจง่าย 🤖 อธิบายโดย AI
มาตรานี้กำหนดวิธีคำนวณค่าจ้างรายวันในการจ่ายเงินทดแทนการขาดรายได้ สำหรับผู้ประกันตนตามมาตรา 33 ให้คำนวณโดยนำค่าจ้างที่ใช้เป็นฐานในการคำนวณเงินสมทบสูงสุดสามเดือนภายในระยะเวลาสิบห้าเดือนก่อนเดือนที่มีสิทธิ มารวมกันเป็นฐานในการคำนวณแล้วหารด้วยเก้าสิบ และในกรณีที่ผู้ประกันตนมีค่าจ้างไม่ครบสามเดือนให้คำนวณจากค่าจ้างเฉลี่ยเป็นรายวัน ส่วนผู้ประกันตนตามมาตรา 39 ให้คำนวณโดยเฉลี่ยจากจำนวนเงินที่ใช้เป็นฐานในการคำนวณเงินสมทบตามมาตรา 39 วรรคสอง
📎 ที่มาตัวบท (ทางการ): สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ↗
💬 ถาม AI เกี่ยวกับมาตรา 57 หรือเล่าเหตุการณ์ของคุณคำถามที่พบบ่อยเกี่ยวกับมาตรา 57
เงินทดแทนการขาดรายได้คำนวณจากอะไร
สำหรับผู้ประกันตนมาตรา 33 นำค่าจ้างที่ใช้เป็นฐานคำนวณเงินสมทบสูงสุดสามเดือนภายในสิบห้าเดือนก่อนเดือนที่มีสิทธิมารวมกันแล้วหารด้วยเก้าสิบ
ถ้าทำงานยังไม่ครบสามเดือนล่ะ
ให้คำนวณจากค่าจ้างเฉลี่ยเป็นรายวัน
ผู้ประกันตนมาตรา 39 คำนวณอย่างไร
คำนวณโดยเฉลี่ยจากจำนวนเงินที่ใช้เป็นฐานในการคำนวณเงินสมทบตามมาตรา 39 วรรคสอง
มาตราใกล้เคียง
↑ ดูพ.ร.บ.ประกันสังคมทั้งหมด
🗓️ ปรับปรุงข้อมูลตัวบทล่าสุด: 2026-07-26
⚠️ ข้อมูลเพื่อการศึกษาเบื้องต้น ไม่ใช่คำปรึกษาทางกฎหมาย โปรดปรึกษาทนายความก่อนตัดสินใจทางกฎหมายทุกครั้ง