มาตรานี้กำหนดให้ผู้ขับขี่รถจักรยานยนต์และคนโดยสารรถจักรยานยนต์ต้องสวมหมวกที่จัดทำขึ้นโดยเฉพาะเพื่อป้องกันอันตรายในขณะขับขี่และโดยสาร ห้ามมิให้ผู้ขับขี่ขับรถจักรยานยนต์ในขณะที่คนโดยสารมิได้สวมหมวกดังกล่าว โดยลักษณะและวิธีการใช้หมวกให้เป็นไปตามที่กำหนดในกฎกระทรวง และข้อกำหนดเรื่องสวมหมวกไม่ใช้บังคับแก่ภิกษุ สามเณร นักพรต นักบวช หรือผู้นับถือลัทธิศาสนาอื่นที่ใช้ผ้าหรือสิ่งอื่นโพกศีรษะตามประเพณีนิยมนั้น หรือบุคคลใดที่กำหนดในกฎกระทรวง
📎 ที่มาตัวบท (ทางการ): สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ↗
💬 ถาม AI เกี่ยวกับมาตรา 122 หรือเล่าเหตุการณ์ของคุณพบ 1 คดีที่อ้างถึงมาตรานี้ (พ.ศ. 2545) — แสดงคำพิพากษาที่มีคำวินิจฉัยครบถ้วนที่สุด (ย่อโดย AI ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย)
ฎีกาที่ 1321/2545 🤖 ย่อโดย AI1. บันทึกคำให้การชั้นสอบสวนของพยานสามารถรับฟังเป็นพยานหลักฐานได้ แม้พยานจะไม่ได้มาเบิกความในชั้นพิจารณา หากไม่ปรากฏว่าบันทึกคำให้การนั้นไม่ถูกต้อง 2. การเตรียมการหลบหนีขอ…ต้องสวม และห้ามมิให้ผู้ขับขี่ขับรถจักรยานยนต์ในขณะที่คนโดยสารมิได้สวมหมวกที่จัดทำขึ้นโดยเฉพาะเพื่อป้องกันอันตราย
ภิกษุ สามเณร นักพรต นักบวช หรือผู้นับถือลัทธิศาสนาอื่นที่ใช้ผ้าหรือสิ่งอื่นโพกศีรษะตามประเพณีนิยมนั้น หรือบุคคลใดที่กำหนดในกฎกระทรวง
ลักษณะและวิธีการใช้หมวกเพื่อป้องกันอันตรายให้เป็นไปตามที่กำหนดในกฎกระทรวง
🗓️ ปรับปรุงข้อมูลตัวบทล่าสุด: 2026-07-26