มาตรานี้กำหนดว่าเมื่อเจ้าพนักงานจราจรได้ติด ผูก หรือแสดงใบสั่งไว้ที่รถ หรือส่งใบสั่งทางไปรษณีย์ตามมาตรา ๑๔๐ วรรคสองและวรรคสามแล้ว ให้ถือว่าเจ้าของรถหรือผู้ครอบครองรถได้รับใบสั่งเมื่อพ้นกำหนดสิบห้าวันนับแต่วันที่ได้ติด ผูก แสดง หรือส่งใบสั่ง เว้นแต่จะพิสูจน์ได้ว่าไม่มีการได้รับหรือได้รับหลังจากวันนั้น และเมื่อได้รับใบสั่งแล้วให้สันนิษฐานว่าเจ้าของรถหรือผู้ครอบครองรถเป็นผู้กระทำความผิดตามที่ระบุในใบสั่ง เว้นแต่จะได้แจ้งต่อพนักงานสอบสวนภายในสามสิบวันนับแต่วันที่ได้รับใบสั่งว่าผู้อื่นเป็นผู้ขับขี่และผู้นั้นยอมรับ หรือในกรณีที่ไม่มีผู้ใดยอมรับ เจ้าของรถหรือผู้ครอบครองรถซึ่งไม่ใช่นิติบุคคลต้องแสดงหลักฐานให้พนักงานสอบสวนเชื่อได้ว่าตนมิได้เป็นผู้ขับขี่
📎 ที่มาตัวบท (ทางการ): สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ↗
💬 ถาม AI เกี่ยวกับมาตรา 140/1 หรือเล่าเหตุการณ์ของคุณเมื่อพ้นกำหนดสิบห้าวันนับแต่วันที่ได้ติด ผูก หรือแสดงใบสั่งไว้ที่รถหรือส่งใบสั่งทางไปรษณีย์ เว้นแต่จะพิสูจน์ได้ว่าไม่มีการได้รับหรือได้รับหลังจากวันนั้น
ต้องแจ้งต่อพนักงานสอบสวนภายในสามสิบวันนับแต่วันที่ได้รับใบสั่งว่าผู้อื่นเป็นผู้ขับขี่และผู้นั้นยอมรับว่าตนเป็นผู้ขับขี่ หรือถ้าไม่มีผู้ใดยอมรับ เจ้าของหรือผู้ครอบครองรถซึ่งไม่ใช่นิติบุคคลต้องแสดงหลักฐานให้พนักงานสอบสวนเชื่อได้ว่าตนมิได้เป็นผู้ขับขี่
เมื่อได้รับใบสั่งแล้วให้สันนิษฐานว่าเจ้าของรถหรือผู้ครอบครองรถนั้นเป็นผู้กระทำความผิดตามที่ระบุในใบสั่ง
🗓️ ปรับปรุงข้อมูลตัวบทล่าสุด: 2026-07-26