มาตรานี้เป็นบทกำหนดความรับผิดสำหรับผู้ฝ่าฝืนคำสั่งเจ้าพนักงานจราจร ประกาศหรือข้อบังคับของหัวหน้าเจ้าพนักงานจราจร คำสั่งให้หยุดรถ และคำสั่งของเจ้าพนักงานจราจรหรือพนักงานสอบสวนตามบทที่อ้างถึง ถ้าไม่เป็นความผิดที่กำหนดโทษไว้แล้ว โดยเป็นความผิดทางพินัยต้องชำระค่าปรับเป็นพินัยไม่เกินสี่พันบาท
📎 ที่มาตัวบท (ทางการ): สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ↗
💬 ถาม AI เกี่ยวกับมาตรา 154 หรือเล่าเหตุการณ์ของคุณพบ 1 คดีที่อ้างถึงมาตรานี้ (พ.ศ. 2547) — แสดงคำพิพากษาที่มีคำวินิจฉัยครบถ้วนที่สุด (ย่อโดย AI ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย)
ฎีกาที่ 1948/2547 🤖 ย่อโดย AIการกระทำของจำเลยที่โจทก์นำสืบได้ความนั้นแตกต่างจากที่โจทก์บรรยายฟ้อง หากข้อเท็จจริงที่ได้ความนั้นเป็นคนละมูลเหตุแห่งคดีกับที่โจทก์ฟ้อง ศาลจะลงโทษจำเลยในข้อเท็จจริงที่ได้ค…เป็นความผิดทางพินัย ต้องชำระค่าปรับเป็นพินัยไม่เกินสี่พันบาท ถ้าไม่เป็นความผิดที่กำหนดโทษไว้แล้วในพระราชบัญญัตินี้
สี่กรณี คือ ฝ่าฝืนคำสั่งเจ้าพนักงานจราจรตามมาตรา ๑๓๘ วรรคหนึ่ง ฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามประกาศ ข้อบังคับ หรือระเบียบที่หัวหน้าเจ้าพนักงานจราจรกำหนดตามมาตรา ๑๓๙ ฝ่าฝืนคำสั่งให้หยุดรถตามมาตรา ๑๔๒ วรรคหนึ่ง หรือมาตรา ๑๔๓ วรรคหนึ่ง และฝ่าฝืนคำสั่งเจ้าพนักงานจราจรหรือพนักงานสอบสวนตามมาตรา ๑๔๒ วรรคสอง
ไม่ใช้ ตัวบทกำหนดเงื่อนไขว่าต้องเป็นกรณีที่ไม่เป็นความผิดที่กำหนดโทษไว้แล้วในพระราชบัญญัตินี้
ตามหมายเหตุที่ปรากฏในหน้านี้ มาตรา ๓๙ แห่งพระราชบัญญัติว่าด้วยการปรับเป็นพินัย บัญญัติให้เปลี่ยนความผิดอาญาที่มีโทษปรับสถานเดียวเป็นความผิดทางพินัย และให้ถือว่าอัตราโทษปรับอาญาเป็นอัตราค่าปรับเป็นพินัย
🗓️ ปรับปรุงข้อมูลตัวบทล่าสุด: 2026-07-26