คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 143/2473
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
การกระทำที่เกินกว่าเหตุแห่งการจำต้องกระทำเพื่อป้องกันสิทธิของตน ย่อมไม่ได้รับยกเว้นโทษตามกฎหมาย
ย่อคำพิพากษา
จำเลยฟันผู้ร้ายที่เข้ามาลักทรัพย์ในสวนผู้ร้ายหนีไปแล้วจำเลยยังไล่ตามฟันซ้ำอีกจนมีบาดแผลสาหัส 18 แห่งถึงแก่ความตายดังนี้ จำเลยมีผิดตาม ม.249 อำนาจศาลที่จะลดโทษจำเลยให้เบาลงได้
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)
ส.เข้าไปลักตัดพลูในสวนจำเลย ๆ ใช้มีดฟัน ส.หนีเข้าไปในบ้าน ม.ซึ่งอยู่ข้างเคียง จำเลยยังไล่ฟันซ้ำอีก รวมบาดแผลที่ ส. ถูกทำร้ายเปนบาดแผลสาหัสประมาณ ๑๘ แห่ง ส.ถึงแก่ความตายโดยพิษบาดแผลนั้น
ศาลเดิมตัดสินให้จำคุกจำเลย ๒๐ ปีตาม ม.๒๔๙- ๕๓
ศาลฎีกาเห็นว่า ทีศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าจำเลยกระทำโดยจำเปนเพื่อป้องกันทรัพย์ แต่เกินสมควรแก่เหตุนั้น ยังไม่ขอบ เพราะเหตุว่าเมื่อ ส.หนีไปแล้ว จำเลยยังฟันซ้ำอีกหลายที จน ส.ล้มลงก็ยังฟันอีกเช่นนี้ ความผิดของจำเลยต้องด้วยบทฐานฆ่าคนตายโดยเจตนา จึงตัดสินกลับศาลอุทธรณ์บังคับคดีลงโทษจำเลยตามศาลเดิม แต่ให้ลดโทษลงเหลือ ๑๕ ปี
ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 143/2473
อัยยการมณฑลพายัพ โจทก์
นายสิงห์ ทาคำอ้าย จำเลย
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - อัยยการมณฑลพายัพ · จำเลย - นายสิงห์ ทาคำอ้าย |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | มนู · เทพ · วิกรม |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา