คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 914-915/2473
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
การกระทำที่เกิดจากการทะเลาะวิวาทที่ต่างฝ่ายต่างเข้าทำร้ายกัน ไม่ถือเป็นการป้องกันโดยชอบด้วยกฎหมาย และการที่จำเลยฟันผู้ตายเพียงครั้งเดียวโดยไม่ได้ฟันซ้ำ อาจไม่เพียงพอที่จะบ่งชี้ว่าจำเลยมีเจตนาฆ่าให้ตาย
ย่อคำพิพากษา
ต่างสมัคร์เข้าทำร้ายกัน ฝ่ายใดจะแก้ตัวว่าทำโดยป้องกันไม่ได้สมัคร์เข้าทำร้ายกันจำเลยฟันผู้ตายทีเดียวมิได้ฟันซ้ำอีก ผู้ตายตายดังนี้ จะว่าจำเลยมีเจตนาจะฆ่าให้ตายไม่ได้
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)
ได้ความว่าจำเลยกับผู้ตายเกิดทุ่มเถียงกัน ผู้ตายเข้าผลักไสจำเลย แต่มีผู้ห้ามไว้ จำเลยก็กลับไปและพูดท้าทายผู้ตายๆ วิ่งเข้าชกจำเลย ๆ เอามีดฟันถูกผู้ตาย ๑ ทีที่บ่าซ้ายกะดูกขาด อยู่ได้สักครู่ก็ขาดใจตาย โจทก์ขอให้ลงโทษจำเลยฐานฆ่าคนตายโดยเจตนา
ศาลเดิมตัดสินว่าจำเลยมีผิดตาม ม.๒๔๙ ให้จำคุกไว้ ๑๕ ปี
ศาลอุทธรณ์เห็นว่า ทั้ง ๒ ฝ่ายต่างสมัคร์ใจเข้าทำร้ายกัน จะเรียกว่าจำเลยฟันผู้ตายโดยป้องกันไม่ใด้และจะฟังว่าจำเลยมีเจตนาฆ่าก็ไม่ถนัด จึงตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์
ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 914 - 915/2473
อัยยการพิจิตร์ กับอัยยการราชสีมา โจทก์
นายตา บุญมากหรือมากทุน กับนาย+ นาย+ จำเลย
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - อัยยการพิจิตร์ กับอัยยการราชสีมา · จำเลย - นายตา บุญมากหรือมากทุน กับนาย+ นาย+ |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | หริศ · ศรี · นล |
| ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ | ศาลชั้นต้น - หลวงยุติศาสตร์โกศล · ศาลอุทธรณ์ - พระวรพจน์ |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา