คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 787/2483

โจทก์ฟ้องว่า จำเลยฆ่าคน+โดยเจตนา ขอให้ ลงโทษตาม ม. 249 พิจารณาให้ความว่า จำเลยทำให้คนตายโดยประมาท ต้องยกฟ้อง อ้างฎีกาที่ 532/2480

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยผลักนายก๊กตกน้ำตายโดยเจตนา ขอให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายอาญามาตรา ๒๔๙ ศาลอาญาฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยทำให้นายก๊กตายโดยไม่เจตนา พิพากษาลงโทษจำเลยตามกฎหมายอาญามาตรา ๒๕๑ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงว่า คดีนี้จำเลยผลักผู้ตายโดยหยอกล้อกันเล่น มิได้มีการทำร้ายร่างกายนายก๊กจนถึงตายเลย หากแต่จำเลยขาดความระมัดระวังเยี่ยงปกติชน นายก๊กจึงตกน้ำตายกรณีไม่เข้าตามมาตรา ๒๔๙ แต่เข้าตามมาตรา ๒๕๒ เรื่องนี้ โจทก์ไม่ได้ฟ้องว่า จำเลยฆ่าคนตายโดยประมาท การฆ่าคนตายโดยเจตนาและโดยประมาทเป็นคนละประเด็นจึงลงโทษจำเลยไม่ได้ตามประมวลวิธีพิจารณาความอาญามาตรา ๑๙๒ วรรค ๒ เพราะข้อเท็จจริง ในการ พิจารณาต่างกับข้อเท็จจริงในฟ้อง จึงพิพากษากลับศาลอาญา ให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าจำเลยหยอกล้อผู้ตายโดยปราศจากความระมัดระวังทำให้เกิดผลถึงตายขึ้น จำเลยอาจมีผิดฐานฆ่าคนตายโดยประมาทได้ แต่โจทก์ฟ้องว่าจำเลยฆ่าคนตายโดยเจตนา จะลงโทษจำเลยฐานฆ่าคนตายโดยประมาทไม่ได้ จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 787/2483 พนักงาน อัยยการ โจทก์ นายเอิบ สุรเมฆ ล.