คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 847/2490

เช่าโกดังเก็บของเมื่อไม่มีข้อสัญญาว่า เช่าเก็บอะไรน้ำหนักเท่าใด ผู้เช่าก็เก็บของได้เพียงพอควรแก่น้ำหนักของโกดังที่จะทานได้ ถ้าเก็บของเกินน้ำหนักเช่นนั้นแล้วเกิดชำรุดเสียหาย ผู้เช่าต้องรับผิด

ได้ความว่า จำเลยเช่าโกดังโจทก์เก็บของแล้วโกดังทรุด โจทก์จึงฟ้องเรียกค่าเสียหาย ศาลชั้นต้นให้โจทก์ชนะคดี แต่ศาลอุทธรณ์ยกฟ้อง โจทก็์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตามสัญญาเช่าไม่ได้กล่าวว่าเช่าเพื่อเก็บอะไรจำนวนเท่าใด ย่อมสันนิษฐานว่าจะอยู่หรือเก็บของตามสมควรแก่ฐานะของบุคคลและสภาพของเคหะสถานตามประเพณีนิยมหรือตามปรกติที่ใช้กัน สำหรับคดีนี้การขนหีบใบชาไปเก็บในโกดังพอควรแก่น้ำหนักก็เรียกว่าใช้ทรัพย์ที่เช่าตามประเพณีนิยมปรกติ ข้อเท็จจริงฟังได้ว่าจำเลยใช้โกดังของโจทก์ เกินกว่าประเพณีนิยมปรกติ เป็นเหตุให้โกดังของโจทก์ชำรุดเสียหาย จำเลยต้องรับผิด จึงพิพากษากลับศาลอุทธรณ์ ยืนตามศาลชั้นต้น ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 847/2490 นางศักดิ์สงคราม (กิมเอ็ง) โกษะโยธิน โจทก์ นายเอ็งจุ่น แซ่โง้ว จำเลย