คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2101/2497

ข้าวสารเหนียวไม่รวมอยู่ในความหมายของคำว่า "ข้าว" ตาม พ.ร.บ.สำรวจกักกันข้าว (อ้างฎีกา 72/2492)

โจทก์ฟ้องว่าจังหวัดหนองคายเป็นจังหวัดที่อยู่ในเขตประกาศห้ามขนย้ายข้าวออกนอกเขต จำเลยทราบแล้วยังสมคบกับพวกลักลอบนำข้าวสารเหนียว ๑ กระสอบลงเรือไปยังประเทศลาว อินโดจีน ประเทศฝรั่งเศส โดยหลีกเลี่ยงข้อจำกัดนำสินค้าออกนอกราชอาณาจักร และไม่ได้ผ่านด่านศุลกากร โดยถูกต้องตาม ก.ม. ขอให้ลงโทษ ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่าจำเลยทำผิดตามฟ้องแต่เป็นเพียงการให้ความช่วยเหลือ จำเลยมีผิดเพียงฐานสมรู้ให้ลงโทษตามกฎหมายนี้โจทก์อ้าง แต่ให้ลงโทษตาม พ.ร.บ.สำรวจกักกันข้าว พ.ศ.๒๔๘๙ (ฉบับที่ ๒) ม.๖ ซึ่งเป็นบทหนัก โดยลงโทษจำคุก ๑๐ ปีของกลางริบฯ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้ลงโทษจำเลยตาม พ.ร.บ.ควบคุมการส่งออกไปนอกและการนำเข้ามาในราชอาณาจักรซึ่งสินค้าบางอย่าง (ฉบับที่ ๓) พ.ศ.๒๔๙๐ ม.๓ พระราชกฤษฎีกาควบคุมการส่งออกไปนอกราชอาณาจักร ซึ่งสินค้าบางอย่าง ฉบับที่ ๑๓ พ.ศ. ๒๔๙๐ ม.๔ ซึ่งเป็นบทที่หนัก นอกจากนี้ยืน โจทก์ฎีกาว่าตามบทวิเคราะห์ศัพท์ในม.๓ พ.ร.บ.สำรวจกักกันข้าว พ.ศ.๒๔๘๙ หมายความถึงข้าวสารเหนียวด้วย ขอให้ลงโทษตามศาลชั้นต้นเท่านั้น ปัญหาอื่นยุติ โดยไม่มีฝ่ายใดฎีกาขึ้นมา ศาลฎีกาเห็นว่าข้าวสารเหนียวได้มีคำพิพากษาฎีกาที่ ๗๒/๒๔๙๒ วินิจฉัยไว้ว่า พ.ร.บ.สำรวจกักกันข้าวไม่มีความหมายถึงข้าวสารเหนียมโดยเหตุที่ว่า พ.ร.บ.นี้ได้มีการแก้ไขแต่ก็หาได้แก้ไขให้มีความหมายถึงข้าวสารเหนียวไม่ พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2101/2497 อัยการจังหวัดหนองคาย โจทก์ นายผง ตะนนท์ จำเลย