คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1228/2505

ศาลอาจมีคำสั่งในเรื่องค่าฤชาธรรมเนียมไว้ในคำพิพากษาว่า ค่าทนายความในชั้นศาลของเจ้าหนี้ผู้เป็นโจทก์ ซึ่งผู้ล้มละลายจะต้องใช้แก่โจทก์นั้น ให้ใช้ตามจำนวนที่เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์จะเห็นควรกำหนดให้ก็ได้ (ประชุมใหญ่ ครั้งที่ 29/2505)

โจทก์ฟ้องว่า จำเลยเป็นบุคคลหนี้สินล้นพ้นตัว ขอให้ศาลสั่งพิทักษ์ทรัพย์จำเลยและพิพากษาให้จำเลยเป็นบุคคลล้มละลาย จำเลยให้การต่อสู้คดี ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ มีคำสั่งให้พิทักษ์ทรัพย์จำเลยเด็ดขาดและให้จำเลยใช้ค่าฤชาธรรมเนียม ค่าทนาย ๒ ศาล ตามที่เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์เห็นสมควรแก่โจทก์ โดยหักจากกองทรัพย์สินของจำเลย โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยมีหนี้สินล้นพ้นตัวดังที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัย สำหรับค่าทนายความของเจ้าหนี้ผู้เป็นโจทก์นั้น พระราชบัญญัติล้มละลาย พ.ศ. ๒๔๘๓ มาตรา ๑๓๐ (๕) บัญญัติว่า ให้ชำระในการแบ่งทรัพย์สินของผู้ล้มละลายแก่เจ้าหนี้ตามจำนวนที่ศาลหรือเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์กำหนด ศาลฎีกาได้ประชุมใหญ่มีมติว่า ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา ๑๖๗ ประกอบกับพระราชบัญญัติล้มละลาย พ.ศ. ๒๔๘๓ มาตรา ๑๓๐ ดังกล่าวแล้ว ศาลอาจมีคำสั่งในเรื่องค่าฤชาธรรมเนียมโดยให้เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์กำหนดค่าทนายความในชั้นศาลตามจำนวนที่เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์จะเห็นควรได้ พิพากษายืน ให้จำเลยเสียค่าทนายความชั้นฎีกาแก่โจทก์ตามจำนวนที่เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์กำหนด ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1228/2505 นายฮาร์ เดียลซิงห์ มัตตา ที่ 1 นายเอ็ม กุลเรยา ที่ 2 โจทก์ นายมีของ แซ่ฉิ่น จำเลย