คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1867/2517

โจทก์ฟ้องว่า จำเลยร่วมกับพวกใช้อาวุธปืนยิง ส. ได้รับอันตรายสาหัสโดยมีเจตนาฆ่าขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 80, 297 นั้น เมื่อข้อเท็จจริงฟังได้ว่าจำเลยกระทำโดยมีเจตนาฆ่า การกระทำของจำเลยย่อมเป็นความผิดตามมาตรา 288, 80 บทเดียว ไม่เป็นความผิดตามมาตรา 297 อีกบทหนึ่งด้วย ศาลชั้นต้นคำนวณการลดโทษให้ไม่ถูกต้อง ศาลฎีกาคำนวณให้ถูกต้องได้

โจทก์ฟ้องว่า จำเลยกับพวกร่วมกันใช้ปืนยิงนายเสถียรได้รับอันตรายสาหัส โดยมีเจตนาฆ่า นายเสถียรได้รับการรักษาจากแพทย์ทันท่วงทีจึงไม่ตาย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๘๐, ๒๙๗, ๘๓ ริบของกลาง จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๘๐, ๒๙๗, ๘๓ ให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา ๒๘๘, ๘๓ประกอบด้วยมาตรา ๘๐ ซึ่งเป็นบทหนักตามมาตรา ๙๐ จำคุก ๑๒ ปีคดีมีเหตุบรรเทาโทษลดโทษหนึ่งในสาม คงจำคุก ๙ ปี ของกลางริบ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยใช้อาวุธปืนยิงนายเสถียรโดยเจตนาฆ่า แล้ววินิจฉัยว่า เมื่อจำเลยมีเจตนาฆ่า การกระทำของจำเลยจึงเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘ ประกอบด้วยมาตรา ๘๐ บทเดียว ไม่เป็นความผิดตามมาตรา ๒๙๗ อีกบทหนึ่งด้วยและการคำนวณโทษเมื่อลดแล้วเหลือ ๙ ปีนั้น เป็นการคลาดเคลื่อนที่ถูกต้องเหลือ ๘ ปี พิพากษาแก้ ว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘ ประกอบด้วยมาตรา ๘๐ จำคุก ๑๒ ปี คำให้การชั้นสอบสวนเป็นประโยชน์แก่การพิจารณาเป็นเหตุบรรเทาโทษลดโทษให้ตาม มาตรา ๗๘ หนึ่งในสาม คงจำคุก ๘ ปี ของกลางริบ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1867/2517 พนักงานอัยการจังหวัดสงขลา โจทก์ นายประวิทย์ มานะกุล จำเลย