คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 589/2529

การที่จำเลยใช้อาวุธปืนแก๊ปซึ่งไม่ได้ใส่แก๊ปปืนไว้ยิงผู้เสียหายโดยเจตนาฆ่า กระสุนปืนจึงไม่อาจจะลั่นออกไปได้ ดังนี้เป็นการกระทำที่ไม่สามารถจะบรรลุผลได้อย่างแน่แท้ เพราะเหตุปัจจัยซึ่งใช้ในการกระทำผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 81

โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๑๓๘, ๑๔๐, ๒๘๘, ๒๘๙, ๘๐, ๙๑ พระราชบัญญัติอาวุธปืนฯลฯ มาตรา ๗, ๘ ทวิ, ๗๒ และ ๗๒ ทวิ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘ และ ๘๑ พระราชบัญญัติอาวุธปืน ฯลฯ มาตรา ๗, ๘ ทวิ ๗๒ และ ๗๒ ทวิจำคุก ๗ ปี ๖ เดือน, ๖ เดือน และ ๑ เดือนตามลำดับ รวมจำคุก ๘ ปี ๑ เดือน จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยมีเจตนาใช้ปืนแก๊ปจ่อยิงผู้เสียหาย ๒ ครั้ง แต่ปืนไม่ได้ใส่แก๊ป กระสุนปืนจึงไม่อาจลั่นออกไปได้อย่างแน่นอนเพราะปืนเป็นเหตุปัจจัยซึ่งใช้ในการกระทำความผิดไม่สามารถจะบรรลุผลได้อย่างแน่แท้ ซึ่งจะยิงอย่างไรผู้เสียหายก็ไม่ถึงแก่ความตายได้ ที่ศาลล่างทั้งสองกำหนดลงโทษจำคุกจำเลยในข้อหานี้ถึง ๗ ปี ๖ เดือน เห็นว่ามากเกินควรแก่เหตุ เพียงแต่ลงโทษจำคุกจำเลยมีกำหนด ๓ ปี ก็เหมาะสมแก่การกระทำผิดของจำเลยแล้ว พิพากษาแก้เป็นว่าให้ลงโทษจำคุกจำเลยในข้อหาพยายามฆ่ามีกำหนด ๓ ปี รวมโทษคงจำคุกจำเลย ๓ ปี ๗ เดือน นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 589/2529 พนักงานอัยการจังหวัดอุบลราชธานี โจทก์ นายทองสา ไกยกิจ จำเลย