คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 124/2530

จำเลยเพียงแต่รับเฮโรอีนจาก ส. แล้วมาจำหน่ายต่อให้สายลับทันที มิได้ยึดถือเฮโรอีนไว้โดยเจตนายึดถือเพื่อตน จึงไม่ผิดฐานมีเฮโรอีนไว้ในครอบครอง

โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๗, ๑๕, ๖๖, ๖๗, ๑๐๒ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาจำเลยมีความผิดตามมาตรา ๑๕, ๖๖, ๑๐๒ และประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๘๖ โจทก์จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้จำเลยมีความผิดตามมาตรา ๑๕, ๖๖, ๑๐๒ โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษฐานมียาเสพติดให้โทษไว้ในครอบครองด้วย ข้อเท็จจริงฟังเป็นยุติว่า วันเกิดเหตุ ร้อยตำรวจโทบัญชา ปั้นประดับ วางแผนจับกุมผู้กระทำผิดต่อพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษด้วยการมอบธนบัตร ๑๐๐ บาท ให้สายลับนำไปล่อซื้อเฮโรอีน ร้อยตำรวจโทบัญชากับพวกตามไปแอบซุ่มดู เห็นสายลับส่งเงินให้จำเลยและจำเลยรับเงินแล้วเดินเข้าไปในระหว่างบ้านสองหลัง รับห่อกระดาษจากนายสมพงษ์ เมื่อเดินกลับออกมาก็นำห่อกระดาษมามอบให้สายลับ ร้อยตำรวจโทบัญชากับพวกจึงเข้าจับจำเลยได้พร้อมเฮโรอีนที่อยู่ในห่อกระดาษ ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยเพียงแต่รับเฮโรอีนของกลางจากนายสมพงษ์มาจำหน่ายต่อให้สายลับทันทีมิได้ยึดถือเฮโรอีนของกลางไว้โดยเจตนายึดถือเพื่อตน จำเลยจึงมิใช่ผู้กระทำผิดฐานมีเฮโรอีนไว้ในครอบครอง พิพากษายืน. ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 124/2530 พนักงานอัยการจังหวัดเพชรบูรณ์ โจทก์ นางสมพร ศรีผึ้ง จำเลย