คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2999/2530

จำเลยใช้ลูกระเบิดขว้างพยายามฆ่าผู้เสียหาย แต่ลูกระเบิดไม่ระเบิดเพราะชนวนเสื่อมคุณภาพ เป็นกรณีที่ลูกระเบิดไม่มีคุณสมบัติที่จะเป็นวัตถุแห่งการกระทำผิดได้ และมิใช่เป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้โดยเหตุบังเอิญ แต่เป็นเรื่องที่ไม่อาจบรรลุผลได้อย่างแน่แท้เพราะเหตุปัจจัยซึ่งใช้ในการกระทำ จำเลยจึงมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288 ประกอบด้วยมาตรา 81.

โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๓๖๔,๓๖๕ (๒), ๘๐, ๙๑ พระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ มาตรา ๔, ๗, ๕๕, ๗๒, ๗๘ และริบของกลาง จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง ริบของกลาง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๘๐, ๒๘๘, ๓๖๕ (๒) พระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ มาตรา ๗๘ ฐานบุกรุกจำคุก ๑ ปี ฐานมีลูกระเบิดขว้างจำคุก ๒ ปี ฐานพยายามฆ่าจำคุก ๑๒ ปีรวมจำคุก ๑๕ ปี ลดโทษหนึ่งในสามตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๗๘ คงจำคุก ๑๐ ปี ริบของกลาง จำเลยฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยทะเลาะกับผู้เสียหายแล้วจำเลยถือมีดโกนบุกรุกเข้าในบ้านของผู้เสียหาย หลังจากนั้นประมาณ ๑๐ นาทีจำเลยกลับมาที่บ้านผู้เสียหายอีกและได้ขว้างระเบิดเข้าไปในบ้านของผู้เสียหายพนักงานสอบสวนสั่งระเบิดให้ผู้ชำนาญการพิเศษ กองพลาธิการ กรมตำรวจตรวจพิสูจน์แล้ว มีรายงานการตรวจพิสูจน์ว่า เป็นลูกระเบิดขว้าง ชนิดสังหารแบบอเมริกัน ทางราชการทหารและตำรวจเรียกว่า ลูกระเบิดขว้างชนิดสังหารแบบ ๘๘ บ.๖๗ แต่ลูกระเบิดของกลางอยู่ในสภาพใช้ทำการระเบิดไม่ได้เพราะชนวนเสื่อมคุณภาพ ร้อยตำรวจเอกคติผู้ตรวจพิสูจน์เบิกความว่า ลูกระเบิดของกลางนี้ จากการพิสูจน์ปรากฏว่าชนวนระเบิดใช้การไม่ได้เพราะเสื่อมคุณภาพและได้ทดลองถอนชนวนจากลูกระเบิดของกลางออกแล้ว เอาชนวนไปทดลองปรากฏว่าชนวนเสื่อมคุณภาพ แสดงว่าลูกระเบิดของกลางไม่อาจที่จะเกิดระเบิดขึ้นได้เพราะเหตุชนวนเสื่อมคุณภาพ ซึ่งเป็นกรณีไม่มีคุณสมบัติที่จะเป็นวัตถุแห่งการกระทำความผิดได้ และมิใช่เป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้โดยเหตุบังเอิญ แต่เป็นเรื่องที่ไม่อาจบรรลุผลได้อย่างแน่แท้เพราะเหตุปัจจัยซึ่งใช้ในการกระทำตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๘๑ พิพากษาแก้เฉพาะข้อหาพยายามฆ่าผู้อื่นเป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘ ประกอบด้วยมาตรา ๘๑ จำคุก ๖ ปี ลดโทษให้หนึ่งในสามตามมาตรา ๗๘ คงจำคุก ๔ ปี นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์. ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2999/2530 พนักงานอัยการกรมอัยการ โจทก์ นายสำราญ สุไลมาน หรือสุไรมารย์ จำเลย