คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2548/2545
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
การใช้วัตถุที่โดยสภาพไม่ใช่อาวุธ แต่มีลักษณะและวิธีการใช้ที่อาจเป็นอันตรายถึงชีวิต หากผู้กระทำเล็งเห็นผลของการกระทำนั้นว่าอาจเป็นอันตรายถึงตายได้ ถือว่าเป็นการกระทำโดยเจตนาฆ่า
ย่อคำพิพากษา
จำเลยใช้ก้อนหินซึ่งถึงแม้จะไม่ใช่อาวุธโดยสภาพ แต่เมื่อข้อเท็จจริงปรากฏว่าเป็นก้อนหินที่มีน้ำหนักถึง 1 กิโลกรัมเศษ และครึ่งกิโลกรัมจำนวนหลายก้อนทุ่มมาจากที่สูงลงมาในหมู่คนจำนวนมากที่อยู่ในพื้นที่จำกัดเช่นเรือที่เกิดเหตุเช่นนี้ จำเลยหรือบุคคลผู้อยู่ในฐานะเช่นเดียวกับจำเลยย่อมเล็งเห็นผลของการกระทำนั้นได้ว่าก้อนหินอาจจะไปถูกที่ศีรษะซึ่งเป็นอวัยวะที่สำคัญเป็นผลทำให้ถึงตายได้ แต่จำเลยก็หาได้ใยดีต่อผลที่จะเกิดขึ้นไม่ จึงถือว่าจำเลย มีเจตนาฆ่า
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - พนักงานอัยการจังหวัดสมุทรสงคราม · โจทก์ร่วม - นายประสิทธิ์ เกิดแสงดวง กับพวก · จำเลย - นายศิริหรือดำ พิมเสน |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | พิชิต คำแฝง · ผล อนุวัตรนิติการ · สมศักดิ์ เนตรมัย |
| ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ | ศาลจังหวัดสมุทรสงคราม - นายเฉลิมพล ชอบธรรม · ศาลอุทธรณ์ภาค 7 - นายประยูร ณ ระนอง |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา