มาตรา 22/1 พ.ร.บ.ป้องกันและปราบปรามการฟอกเงิน
หมวด ๗ บทกำหนดโทษ
มาตรา ๒๒/๑ ภายใต้บังคับมาตรา ๒๐/๑ วรรคสาม ให้ผู้มีหน้าที่รายงานตามมาตรา ๑๓ และมาตรา ๑๖เก็บรักษารายละเอียดเกี่ยวกับการตรวจสอบเพื่อทราบข้อเท็จจริงเกี่ยวกับลูกค้าตามมาตรา๒๐/๑
เป็นเวลาสิบปีนับแต่วันที่มีการปิดบัญชีหรือยุติความสัมพันธ์กับลูกค้าแต่ก่อนพ้นกำหนดเวลาสิบปีดังกล่าวหากมีเหตุจำเป็นและสมควรเพื่อประโยชน์ในการดำเนินการตามพระราชบัญญัตินี้สำหรับลูกค้ารายใดให้เลขาธิการแจ้งเป็นหนังสือให้ผู้มีหน้าที่รายงานดังกล่าวเก็บรักษารายละเอียดของลูกค้ารายนั้นต่อไปอีกไม่เกินห้าปีนับแ
ต่พ้นเวลาสิบปีก็ได้ หลักเกณฑ์และวิธีการเก็บรักษารายละเอียดตามวรรคหนึ่งให้เป็นไปตามที่คณะกรรมการกำหนด
พระราชบัญญัติป้องกันและปราบปรามการฟอกเงิน (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๕๒
สรุปมาตรา 22/1 แบบเข้าใจง่าย 🤖 อธิบายโดย AI
มาตรานี้กำหนดให้ผู้ที่ต้องรายงานข้อมูลตามกฎหมายฟอกเงิน ต้องเก็บข้อมูลการตรวจสอบลูกค้าไว้เป็นเวลา 10 ปี หลังจากปิดบัญชีหรือเลิกความสัมพันธ์กับลูกค้า หากมีเหตุจำเป็น เลขาธิการอาจสั่งให้เก็บข้อมูลนั้นต่อไปได้อีกไม่เกิน 5 ปี
📎 ที่มาตัวบท (ทางการ): สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ↗
💬 ถาม AI เกี่ยวกับมาตรา 22/1 หรือเล่าเหตุการณ์ของคุณคำถามที่พบบ่อยเกี่ยวกับมาตรา 22/1
ใครบ้างที่ต้องเก็บข้อมูลลูกค้าตามมาตรานี้?
ผู้มีหน้าที่รายงานตามมาตรา 13 และมาตรา 16 ของพระราชบัญญัติป้องกันและปราบปรามการฟอกเงิน ต้องเก็บข้อมูลนี้
ต้องเก็บข้อมูลลูกค้าไว้นานแค่ไหน?
ต้องเก็บข้อมูลไว้อย่างน้อย 10 ปี นับตั้งแต่วันที่ปิดบัญชีหรือยุติความสัมพันธ์กับลูกค้า
ข้อมูลที่ต้องเก็บรักษาคือข้อมูลประเภทใด?
เป็นรายละเอียดเกี่ยวกับการตรวจสอบเพื่อทราบข้อเท็จจริงเกี่ยวกับลูกค้าตามมาตรา 20/1
สามารถขยายเวลาการเก็บข้อมูลได้หรือไม่?
ได้ หากเลขาธิการแจ้งเป็นหนังสือว่ามีเหตุจำเป็นและสมควรเพื่อประโยชน์ในการดำเนินการตามกฎหมายนี้ อาจให้เก็บรักษาต่อไปได้อีกไม่เกิน 5 ปี นับจากพ้นเวลา 10 ปี
มาตราใกล้เคียง
↑ ดูพ.ร.บ.ป้องกันและปราบปรามการฟอกเงินทั้งหมด
🗓️ ปรับปรุงข้อมูลตัวบทล่าสุด: 2026-07-26
⚠️ ข้อมูลเพื่อการศึกษาเบื้องต้น ไม่ใช่คำปรึกษาทางกฎหมาย โปรดปรึกษาทนายความก่อนตัดสินใจทางกฎหมายทุกครั้ง