มาตรานี้กำหนดหน้าที่ของผู้ที่ถือตั๋วเงินที่หายหรือถูกขโมยไป เมื่อรู้ว่าตั๋วเงินหายหรือถูกขโมย จะต้องรีบแจ้งเป็นหนังสือไปยังบุคคลที่เกี่ยวข้อง เช่น ผู้ออกตั๋วเงิน เพื่อให้บุคคลเหล่านั้นปฏิเสธการจ่ายเงินตามตั๋วเงินนั้น
📎 ที่มาตัวบท (ทางการ): สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ↗
💬 ถาม AI เกี่ยวกับมาตรา 1010 หรือเล่าเหตุการณ์ของคุณพบ 1 คดีที่อ้างถึงมาตรานี้ (พ.ศ. 2529) — แสดงคำพิพากษาที่มีคำวินิจฉัยครบถ้วนที่สุด (ย่อโดย AI ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย)
ฎีกาที่ 2651/2529 🤖 ย่อโดย AIเมื่อผู้ทรงเช็คมีส่วนผิดเป็นเหตุให้เช็คสูญหายและเช็คนั้นได้ใช้เงินไปแล้ว หนี้ที่ผู้ทรงเช็คจะเรียกเก็บจากผู้สั่งจ่ายย่อมระงับสิ้นไปตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 321 …เมื่อทราบว่าตั๋วเงินหายหรือถูกขโมย ต้องรีบแจ้งเป็นหนังสือไปยังผู้ออกตั๋วเงิน ผู้จ่าย ผู้สมอ้างยามประสงค์ ผู้รับรองเพื่อแก้หน้า และผู้รับอาวัล เพื่อให้พวกเขาปฏิเสธการจ่ายเงินตามตั๋วเงินนั้น
ต้องแจ้งเป็นหนังสือไปยังผู้ออกตั๋วเงิน ผู้จ่าย ผู้สมอ้างยามประสงค์ ผู้รับรองเพื่อแก้หน้า และผู้รับอาวัล ตามแต่กรณี
การแจ้งต้องทำเป็นหนังสือ
เพื่อแจ้งให้บุคคลที่เกี่ยวข้องบอกปัดไม่ใช้เงินตามตั๋วเงินนั้น
↑ ดูประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ทั้งหมด
🗓️ ปรับปรุงข้อมูลตัวบทล่าสุด: 2026-07-26