มาตรานี้กำหนดว่าผู้เยาว์ คนวิกลจริต หรือคนที่ไม่สามารถดูแลตัวเองได้ จะทำเรื่องสำคัญเกี่ยวกับมรดกบางอย่างไม่ได้เอง ต้องได้รับความยินยอมจากผู้ดูแลและศาลอนุมัติก่อน. การกระทำที่ว่านี้คือการสละมรดก หรือการรับมรดกที่มีภาระติดพันหรือเงื่อนไข.
📎 ที่มาตัวบท (ทางการ): สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ↗
💬 ถาม AI เกี่ยวกับมาตรา 1611 หรือเล่าเหตุการณ์ของคุณพบ 3 คดีที่อ้างถึงมาตรานี้ (พ.ศ. 2489–2565) — แสดงคำพิพากษาที่มีคำวินิจฉัยครบถ้วนที่สุด (ย่อโดย AI ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย)
ฎีกาที่ 619/2508 🤖 ย่อโดย AI1. เมื่อทายาทโดยธรรมตาย ส่วนมรดกที่ทายาทโดยธรรมจะได้รับย่อมตกทอดแก่ผู้สืบสันดานทุกคนของทายาทโดยธรรมนั้นในฐานะผู้รับมรดกแทนที่ 2. คำสั่งของผู้ตายที่มิใช่พินัยกรรม ไม่สาม…ฎีกาที่ 480/2489 🤖 ย่อโดย AI1. ผู้จัดการมรดกไม่มีอำนาจจำหน่ายทรัพย์สินของผู้ตายโดยพลการ หากผู้จัดการมรดกจำหน่ายทรัพย์สินของผู้ตายโดยพลการ ผู้รับโอนทรัพย์สินนั้นจะอ้างว่าตนสุจริตและได้ทรัพย์สินมาโดยม…ฎีกาที่ 4172/2565 🤖 ย่อโดย AIการจัดการมรดกที่กระทำไปโดยไม่ได้รับความยินยอมจากผู้แทนโดยชอบธรรมของผู้รับมรดกที่เป็นผู้เยาว์ หรือไม่ได้รับอนุญาตจากศาล ถือว่าไม่มีผลผูกพันผู้รับมรดกที่เป็นผู้เยาว์ และการ…ผู้ที่มาตรานี้กำหนดคือ ผู้เยาว์, บุคคลวิกลจริต, และบุคคลผู้ไม่สามารถจัดทำการงานของตนเองได้ตามความหมายของมาตรา 34 แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์.
การกระทำที่ต้องได้รับความยินยอมและอนุมัติจากศาลคือ การสละมรดก และการรับมรดกที่มีค่าภาระติดพันหรือเงื่อนไข.
ผู้ที่ต้องให้ความยินยอมคือ บิดามารดา ผู้ปกครอง ผู้อนุบาล หรือผู้พิทักษ์ แล้วแต่กรณี.
ไม่ได้ ต้องได้รับความยินยอมจากผู้ดูแล (เช่น บิดามารดา ผู้ปกครอง) และต้องได้รับอนุมัติจากศาลก่อน.
↑ ดูประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ทั้งหมด
🗓️ ปรับปรุงข้อมูลตัวบทล่าสุด: 2026-07-26