มาตรานี้กำหนดลำดับการบังคับชำระหนี้ของผู้มีบุริมสิทธิสามัญว่า ต้องรับชำระหนี้เอาจากสังหาริมทรัพย์ของลูกหนี้ก่อน ต่อเมื่อยังไม่พอจึงให้เอาชำระหนี้จากอสังหาริมทรัพย์ได้ และในส่วนอสังหาริมทรัพย์ก็ต้องรับชำระหนี้จากอสังหาริมทรัพย์ที่มิได้ตกอยู่ในฐานเป็นหลักประกันพิเศษก่อน ทั้งนี้ ถ้าผู้มีบุริมสิทธิสามัญละเลยด้วยความประมาทเลินเล่อไม่สอดเข้าแย้งขัดในการแบ่งเฉลี่ยทรัพย์ตามลำดับดังกล่าว ผู้นั้นจะใช้บุริมสิทธิของตนต่อบุคคลภายนอกผู้ได้จดทะเบียนสิทธิไว้แล้ว เพื่อเอาจนถึงขนาดที่ตนจะได้รับหากได้สอดเข้าแย้งขัดนั้นไม่ได้ อย่างไรก็ดี บทบัญญัติดังกล่าวไม่ใช้บังคับหากเงินที่ขายอสังหาริมทรัพย์ได้จะต้องเอามาแบ่งเฉลี่ยก่อนเงินที่ขายทรัพย์สินอย่างอื่น หรือเงินที่ขายอสังหาริมทรัพย์อันตกอยู่ในฐานเป็นหลักประกันพิเศษจะต้องเอามาแบ่งเฉลี่ยก่อนเงินที่ขายอสังหาริมทรัพย์อย่างอื่น
📎 ที่มาตัวบท (ทางการ): สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ↗
💬 ถาม AI เกี่ยวกับมาตรา 283 หรือเล่าเหตุการณ์ของคุณพบ 1 คดีที่อ้างถึงมาตรานี้ (พ.ศ. 2474) — แสดงคำพิพากษาที่มีคำวินิจฉัยครบถ้วนที่สุด (ย่อโดย AI ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย)
ฎีกาที่ 833/2474 🤖 ย่อโดย AIการซื้อทรัพย์สินจากการขายทอดตลาดโดยชอบด้วยกฎหมายย่อมทำให้ผู้ซื้อได้กรรมสิทธิ์ในทรัพย์สินนั้น และเจ้าพนักงานมีอำนาจยึดทรัพย์สินที่ค้างชำระค่าขายทอดตลาดได้…ต้องรับชำระหนี้จากสังหาริมทรัพย์ของลูกหนี้ก่อน ต่อเมื่อยังไม่พอจึงเอาจากอสังหาริมทรัพย์ได้
ต้องรับชำระหนี้จากอสังหาริมทรัพย์ที่มิได้ตกอยู่ในฐานเป็นหลักประกันพิเศษเสียก่อน
เสียสิทธิบางส่วน ผู้ที่ละเลยด้วยความประมาทเลินเล่อจะใช้บุริมสิทธิต่อบุคคลภายนอกผู้ได้จดทะเบียนสิทธิไว้แล้ว เพื่อเอาจนถึงขนาดที่ตนจะได้รับหากได้สอดเข้าแย้งขัด ไม่ได้
↑ ดูประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ทั้งหมด
🗓️ ปรับปรุงข้อมูลตัวบทล่าสุด: 2026-07-26