มาตรานี้กำหนดว่าสิทธิของเจ้าหนี้เหนือทรัพย์ที่วางไว้เป็นอันระงับสิ้นไปเมื่อพ้นเวลาสิบปีนับแต่ได้รับคำบอกกล่าวการวางทรัพย์ และเมื่อสิทธิของเจ้าหนี้ระงับสิ้นไปแล้ว แม้ลูกหนี้จะได้ละสิทธิถอนทรัพย์ ก็ยังชอบที่จะถอนทรัพย์นั้นได้
📎 ที่มาตัวบท (ทางการ): สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ↗
💬 ถาม AI เกี่ยวกับมาตรา 339 หรือเล่าเหตุการณ์ของคุณพบ 2 คดีที่อ้างถึงมาตรานี้ (พ.ศ. 2545–2557) — แสดงคำพิพากษาที่มีคำวินิจฉัยครบถ้วนที่สุด (ย่อโดย AI ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย)
ฎีกาที่ 2022/2545 🤖 ย่อโดย AIการที่คู่สัญญาตกลงให้ผู้ผิดสัญญาชำระค่าตอบแทนในการใช้ความถี่วิทยุเพิ่มในอัตราร้อยละ 1 ของค่าตอบแทนที่ต้องชำระต่อวันนับแต่วันถัดจากวันครบกำหนดจนถึงวันที่ชำระแล้วเสร็จ ถือเ…ฎีกาที่ 19706/2557 🤖 ย่อโดย AIเมื่อเจ้าหนี้แสดงเจตนาจะรับเอาทรัพย์ที่วางไว้ สิทธิของผู้ฝากถอนทรัพย์ย่อมเป็นอันขาดไป และเจ้าหนี้ผู้มีสิทธิที่แท้จริงย่อมมีสิทธิได้รับเงินที่วางไว้ แม้จะล่วงพ้นเวลาที่กฎห…เมื่อพ้นเวลาสิบปีนับแต่ได้รับคำบอกกล่าวการวางทรัพย์
ได้ เมื่อสิทธิของเจ้าหนี้ระงับสิ้นไปแล้ว แม้ลูกหนี้จะได้ละสิทธิถอนทรัพย์ ก็ยังชอบที่จะถอนทรัพย์นั้นได้
↑ ดูประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ทั้งหมด
🗓️ ปรับปรุงข้อมูลตัวบทล่าสุด: 2026-07-26