มาตรานี้กล่าวถึงสิทธิในการถอนทรัพย์สิน ซึ่งตามกฎหมายศาลจะสั่งยึดไม่ได้ แต่เมื่อมีการฟ้องคดีล้มละลายเกี่ยวกับทรัพย์สินของลูกหนี้แล้ว จะห้ามไม่ให้ใช้สิทธิถอนทรัพย์นั้นในระหว่างที่คดีล้มละลายกำลังพิจารณาอยู่
📎 ที่มาตัวบท (ทางการ): สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ↗
💬 ถาม AI เกี่ยวกับมาตรา 335 หรือเล่าเหตุการณ์ของคุณพบ 3 คดีที่อ้างถึงมาตรานี้ (พ.ศ. 2488–2544) — แสดงคำพิพากษาที่มีคำวินิจฉัยครบถ้วนที่สุด (ย่อโดย AI ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย)
ฎีกาที่ 7024/2544 🤖 ย่อโดย AIการวางเงินต่อศาลเพื่อบรรเทาผลร้ายและให้ศาลใช้เป็นดุลพินิจในการลงโทษสถานเบา ย่อมถือว่าจำเลยไม่ประสงค์จะถอนเงินคืนหากผู้เสียหายยังประสงค์จะรับเงินนั้น ศาลจึงมีอำนาจสั่งเกี่…ฎีกาที่ 564/2488 🤖 ย่อโดย AIการเพิ่มโทษตามมาตรา 72 แห่งประมวลกฎหมายอาญา จะกระทำมิได้ หากความผิดที่จำเลยเคยต้องคำพิพากษามาก่อนนั้น เป็นความผิดลหุโทษ…ฎีกาที่ 1713/2543 🤖 ย่อโดย AIเงินที่ลูกหนี้ได้วางต่อศาลเพื่อชำระหนี้ตามคำพิพากษา เจ้าหนี้ในคดีอื่นจะขอให้ยึดหรืออายัดไปชำระหนี้รายอื่นไม่ได้…สิทธิถอนทรัพย์เป็นสิทธิที่กฎหมายรับรองไว้ และศาลจะสั่งยึดทรัพย์ที่อยู่ภายใต้สิทธินี้ไม่ได้
เมื่อมีการฟ้องคดีล้มละลายเกี่ยวกับทรัพย์สินของลูกหนี้แล้ว จะห้ามไม่ให้ใช้สิทธิถอนทรัพย์นั้นในระหว่างที่คดีล้มละลายกำลังพิจารณาอยู่
ตามตัวบท การห้ามใช้สิทธิถอนทรัพย์จะเกิดขึ้นเมื่อได้ฟ้องคดีล้มละลายแล้ว ดังนั้นหากยังไม่มีการฟ้องคดีล้มละลาย การใช้สิทธิถอนทรัพย์จึงไม่ถูกห้ามตามมาตรานี้
↑ ดูประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ทั้งหมด
🗓️ ปรับปรุงข้อมูลตัวบทล่าสุด: 2026-07-26