มาตรา 358 กำหนดว่าถ้าคำบอกกล่าวสนองมาถึงล่วงเวลา แต่เห็นประจักษ์ว่าได้ส่งโดยทางการซึ่งตามปกติควรจะมาถึงภายในกำหนด ผู้เสนอต้องบอกกล่าวแก่คู่กรณีอีกฝ่ายหนึ่งโดยพลันว่าคำสนองมาถึงเนิ่นช้า เว้นแต่ได้บอกกล่าวเช่นนั้นก่อนแล้ว ถ้าละเลยไม่บอกกล่าว ให้ถือว่าคำบอกกล่าวสนองนั้นมิได้ล่วงเวลา
📎 ที่มาตัวบท (ทางการ): สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ↗
💬 ถาม AI เกี่ยวกับมาตรา 358 หรือเล่าเหตุการณ์ของคุณพบ 1 คดีที่อ้างถึงมาตรานี้ (พ.ศ. 2503) — แสดงคำพิพากษาที่มีคำวินิจฉัยครบถ้วนที่สุด (ย่อโดย AI ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย)
ฎีกาที่ 631/2503 🤖 ย่อโดย AIการที่เจ้าของทรัพย์สินยอมให้บุคคลอื่นแสดงออกเสมือนเป็นเจ้าของทรัพย์สินนั้น และบุคคลภายนอกรับจำนำไว้โดยสุจริต เจ้าของทรัพย์สินเดิมจะขอคืนทรัพย์สินโดยไม่จัดการไถ่ถอนไม่ได้…ต้องบอกกล่าวแก่คู่กรณีอีกฝ่ายหนึ่งโดยพลันว่าคำสนองนั้นมาถึงเนิ่นช้า เว้นแต่จะได้บอกกล่าวเช่นนั้นก่อนแล้ว
ให้ถือว่าคำบอกกล่าวสนองนั้นมิได้ล่วงเวลา
ต้องเป็นที่เห็นประจักษ์ว่าคำบอกกล่าวสนองได้ส่งโดยทางการซึ่งตามปรกติควรจะมาถึงภายในเวลากำหนด
↑ ดูประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ทั้งหมด
🗓️ ปรับปรุงข้อมูลตัวบทล่าสุด: 2026-07-26