มาตรานี้กำหนดว่า ถ้ามีการซื้อขายทรัพย์สินและต้องมีการขนส่งทรัพย์สินนั้นไปยังสถานที่อื่นที่ไม่ใช่สถานที่ที่ต้องชำระหนี้ ผู้ซื้อจะต้องเป็นผู้รับผิดชอบค่าใช้จ่ายในการขนส่งนั้น
📎 ที่มาตัวบท (ทางการ): สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ↗
💬 ถาม AI เกี่ยวกับมาตรา 464 หรือเล่าเหตุการณ์ของคุณพบ 3 คดีที่อ้างถึงมาตรานี้ (พ.ศ. 2514–2538) — แสดงคำพิพากษาที่มีคำวินิจฉัยครบถ้วนที่สุด (ย่อโดย AI ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย)
ฎีกาที่ 2080/2514 🤖 ย่อโดย AI* หากจำเลยมิได้ต่อสู้ในประเด็นว่าบริษัทเป็นคู่สัญญาหรือไม่ ศาลจะวินิจฉัยตามข้อเท็จจริงที่คู่ความนำสืบและข้อต่อสู้ที่ยกขึ้นอ้าง * การขนส่งทรัพย์สินที่ซื้อขายกันไปยังที…ฎีกาที่ 5516/2537 🤖 ย่อโดย AIการอ้างเหตุสุดวิสัยว่าไม่สามารถส่งมอบทรายกรองได้เพราะฝนตกชุกจนไม่สามารถตากทรายให้แห้งได้นั้น จะรับฟังได้ต่อเมื่อผู้ขายไม่สามารถจัดหาทรายกรองจากแหล่งอื่นใดได้เลย. การที่ผู…ฎีกาที่ 685/2538 🤖 ย่อโดย AI1. เมื่อคู่สัญญาตกลงกันให้ส่งมอบทรัพย์สิน ณ สถานที่ใด สถานที่นั้นถือเป็นสถานที่ชำระหนี้ตามกฎหมาย ผู้ส่งมอบจึงไม่อาจเรียกค่าขนส่งจากผู้รับมอบได้ 2. เมื่อผู้ขายผิดสัญญาไม…ผู้ซื้อเป็นคนจ่ายค่าขนส่งทรัพย์สินนั้น หากสถานที่ส่งไม่ใช่สถานที่ที่ต้องชำระหนี้
หากสถานที่ส่งไปยังบ้านของผู้ซื้อเป็นที่อื่นนอกเหนือจากสถานที่ที่พึงชำระหนี้ ผู้ซื้อพึงออกใช้ค่าขนส่งนั้น
มาตรานี้ใช้กับค่าขนส่งทรัพย์สินซึ่งได้ซื้อขายกัน
↑ ดูประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ทั้งหมด
🗓️ ปรับปรุงข้อมูลตัวบทล่าสุด: 2026-07-26