มาตรานี้กำหนดว่าผู้ยืมทรัพย์สินจะต้องรับผิดชอบค่าใช้จ่ายทั่วไปที่จำเป็นในการดูแลรักษาสิ่งที่ยืมไป เพื่อให้ทรัพย์สินนั้นอยู่ในสภาพปกติและใช้งานได้ตามวัตถุประสงค์ของการยืม ค่าใช้จ่ายเหล่านี้เป็นส่วนหนึ่งของความรับผิดชอบของผู้ยืมในการดูแลทรัพย์สินที่ยืมมา
📎 ที่มาตัวบท (ทางการ): สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ↗
💬 ถาม AI เกี่ยวกับมาตรา 647 หรือเล่าเหตุการณ์ของคุณพบ 2 คดีที่อ้างถึงมาตรานี้ (พ.ศ. 2522–2537) — แสดงคำพิพากษาที่มีคำวินิจฉัยครบถ้วนที่สุด (ย่อโดย AI ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย)
ฎีกาที่ 2152/2522 🤖 ย่อโดย AIสัญญาที่ผู้รับฝากตกลงรับฝากเก็บและสีแปรสภาพข้าวเปลือกจนสำเร็จเป็นข้าวสารให้แก่ผู้ฝาก โดยผู้ฝากให้ต้นข้าว ปลายข้าว และรำข้าวเป็นการตอบแทน ถือเป็นสัญญาต่างตอบแทนประเภทหนึ่ง…ฎีกาที่ 6683/2537 🤖 ย่อโดย AIผู้ที่ไม่มีหน้าที่รับผิดชอบในการซ่อมแซมทรัพย์สินที่เสียหายจากการละเมิด ไม่มีอำนาจฟ้องเรียกค่าซ่อมแซมทรัพย์สินนั้น…ผู้ยืมต้องรับผิดชอบค่าใช้จ่ายที่เป็นปกติในการบำรุงรักษาทรัพย์สินที่ยืมไป เช่น ค่าเปลี่ยนถ่ายน้ำมันเครื่องรถยนต์ที่ยืมมา หรือค่าอาหารสัตว์เลี้ยงที่ยืมมาดูแล
มาตรานี้ระบุถึงเฉพาะค่าใช้จ่ายปกติในการบำรุงรักษาเท่านั้น ไม่ได้กล่าวถึงค่าซ่อมแซมความเสียหายที่เกิดขึ้น ผู้ยืมควรปรึกษาทนายความเพื่อพิจารณาจากข้อเท็จจริง
ขอบเขตของค่าใช้จ่ายขึ้นอยู่กับลักษณะของทรัพย์สินที่ยืมและข้อตกลงระหว่างผู้ให้ยืมกับผู้ยืม ควรพิจารณาจากข้อเท็จจริงและปรึกษาทนายความ
↑ ดูประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ทั้งหมด
🗓️ ปรับปรุงข้อมูลตัวบทล่าสุด: 2026-07-26