มาตรานี้กำหนดว่า ถ้าค่าสินไหมทดแทนอันผู้รับประกันภัยได้ใช้ไปโดยคำพิพากษานั้นยังไม่คุ้มค่าวินาศภัยเต็มจำนวน ผู้เอาประกันภัยก็ยังคงต้องรับใช้จำนวนที่ยังขาด เว้นไว้แต่บุคคลผู้ต้องเสียหายจะได้ละเลยเสียไม่เรียกตัวผู้เอาประกันภัยเข้ามาสู่คดีด้วยดังกล่าวไว้ในมาตราก่อน
📎 ที่มาตัวบท (ทางการ): สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ↗
💬 ถาม AI เกี่ยวกับมาตรา 888 หรือเล่าเหตุการณ์ของคุณพบ 4 คดีที่อ้างถึงมาตรานี้ (พ.ศ. 2516–2551) — แสดงคำพิพากษาที่มีคำวินิจฉัยครบถ้วนที่สุด (ย่อโดย AI ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย)
ฎีกาที่ 8829/2551 🤖 ย่อโดย AIผู้รับประกันภัยรถยนต์ของผู้เอาประกันภัย ย่อมมีหน้าที่รับผิดใช้ค่าสินไหมทดแทนแก่ผู้เอาประกันภัยตามกรมธรรม์ และมีสิทธิรับช่วงสิทธิไล่เบี้ยเอาแก่ผู้ที่ทำให้เกิดความเสียหายได…ฎีกาที่ 1042/2518 🤖 ย่อโดย AIผู้รับประกันภัยที่ได้จ่ายค่าสินไหมทดแทนแก่บุคคลภายนอกเกินกว่าวงเงินที่จำกัดไว้ในกรมธรรม์ประกันภัย ย่อมมีสิทธิไล่เบี้ยเอาแก่ผู้เอาประกันภัยได้ตามหลักการจัดการงานนอกสั่ง หา…ฎีกาที่ 580/2519 🤖 ย่อโดย AIการฟ้องคดีใหม่ที่อาศัยข้อเท็จจริงเกี่ยวกับอุบัติเหตุรายเดียวกันและกรมธรรม์ฉบับเดียวกันกับคดีที่ได้มีคำพิพากษาถึงที่สุดแล้ว ย่อมต้องห้ามตามกฎหมาย…ฎีกาที่ 1675/2516 🤖 ย่อโดย AIผู้รับประกันภัยต้องรับผิดต่อผู้เสียหายตามสัญญาประกันภัย แม้ผู้เสียหายจะไม่ได้เรียกผู้เอาประกันภัยเข้ามาในคดีด้วยก็ตาม…ตัวบทกำหนดว่าผู้เอาประกันภัยยังคงต้องรับใช้จำนวนที่ยังขาด
มี คือกรณีที่บุคคลผู้ต้องเสียหายได้ละเลยไม่เรียกตัวผู้เอาประกันภัยเข้ามาสู่คดีด้วยตามที่กล่าวไว้ในมาตราก่อน
กรณีค่าสินไหมทดแทนที่ผู้รับประกันภัยได้ใช้ไปโดยคำพิพากษายังไม่คุ้มค่าวินาศภัยเต็มจำนวน
↑ ดูประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ทั้งหมด
🗓️ ปรับปรุงข้อมูลตัวบทล่าสุด: 2026-07-26